Γράφει:Ο αείμνηστος Ηλίας Κοντόπουλος
Βαλύρα ,17-9-1986
Ποίημα ,αριθμός 22
Λάμψη εικόνας μεσ’τη σκέψη
κλείνω τα μάτια και θρηνώ ,πόσοι
άνθρωποι δεν έχουν πάει ,εκεί ψηλά,
στον ουρανό.
Ίσως να είναι πανηγύρι ..να
νιώσουμε εκεί χαρά, ίσως να
νιώσουμε και λύπη ,δεν φτάνει
ο νους μας να δει μακριά.
Μέσα στα άδυτα της φύσης ,δεν
θα μπορέσεις για να ιδείς, που
κατοικούνε οι άγγελοι ,στο
πανηγύρι της σιωπής.
Λάμπει ο ουρανός στολίδι ,αν κάτσεις
και καλοσκεφτείς ,δεν θα μπορέσεις
λύση να βρεις, τον χρόνο σου
μην σπαταλάς.
Λίγοι είναι οι άνθρωποι που ξέρουν,
οι αγιασμένοι στην ψυχή·
ίσως με τον προφήτη Ηλία να
διατηρούνε επαφή.
Πολλές βρυσούλες έχει η γη μας,
πίνει η ψυχή και δεν χορταίνει·
ίσως να νιώσει ευ-τυ-χί-α ,στον
Άδη όταν κατεβαίνει.
Εκεί θα συναντήσει όλους
αυτούς που φύγαν από δω·
ίσως να έχουν πανηγύρι ,κι έτσι
να στήσουνε χορό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου