Κυριακή του Οσίου Ιωάννου της Κλίμακος στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλύρας

                                         Η Εφέστιος Εικόνα του Αγίου Αθανασίου Βαλύρας

Με ιδιαίτερη κατάνυξη και πνευματική χαρά εορτάστηκε στον Ιερό Ναό Αγίου Αθανασίου Βαλύρας η Δ΄ Κυριακή των Νηστειών, αφιερωμένη στον Όσιο Ιωάννη της Κλίμακος, έναν από τους μεγάλους ασκητές και διδασκάλους της Εκκλησίας μας. Η Εκκλησία προβάλλει την ιερή μορφή του Οσίου στο μέσο της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, καλώντας τους πιστούς να εντατικοποιήσουν τον πνευματικό τους αγώνα και να ανυψωθούν πνευματικά, όπως ακριβώς διδάσκει το σπουδαίο έργο του η«Κλίμαξ».

Της Θείας Λειτουργίας προέστη ο πρωτοπρεσβύτερος π. Ιωάννης Φωτεινός, ο οποίος τέλεσε με ευλάβεια και ιεροπρέπεια την ιερά ακολουθία, μεταδίδοντας στους πιστούς το πνευματικό μήνυμα της ημέρας. Στο δεξί αναλόγιο έψαλε ο ιεροψάλτης κ. Μαρίνος Τσετσενέκος    και στο αριστερό ο κ. Γιώργος Περιβολάρης, αποδίδοντας με εκκλησιαστικό ύφος τους ύμνους της ημέρας και συμβάλλοντας στη δημιουργία κατανυκτικής ατμόσφαιρας.

Τα καθήκοντα των διακόνων ανέλαβαν ο μαθηματικός κ. Χρήστος Χρηστάκης και ο υπάλληλος του Δήμου Μεσσήνης κ. Κώστας Ηλιόπουλος, οι οποίοι με ευσυνειδησία και σεβασμό διακόνησαν την ιερά τελετή.

Οι νεωκόροι κα Μαρία Ηλιοπούλου και κα Γώγω Κοντοδήμου φρόντισαν με ιδιαίτερη επιμέλεια για την καθαριότητα και την ευπρέπεια του ιερού ναού, προσδίδοντας έναν τόνο ιερότητας και ομορφιάς στον χώρο της λατρείας.

Στη Θεία Λειτουργία παρέστησαν ο πρόεδρος της Βαλύρας κ. Δημήτρης Τσιλίκας,    τιμώντας με την παρουσία του την εορτή της Εκκλησίας.

Συγκινητική υπήρξε και αυτή την Κυριακή η παρουσία μικρών παιδιών, τα οποία συμμετείχαν ενεργά στη θεία λειτουργία, παρέμειναν μέχρι το τέλος και κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων.  Οι τρεις θυγατέρες του ζεύγους Ανδρέα και Γιάννας Καρανάνου, οι γλυκύτατες Διονυσία, Ηλιάννα και Χαριτίνη-τη μικρότερη αδελφούλα τους άφησαν στο σπίτι- συνοδευόμενες από τη γιαγιά τους Διονυσία, κοινώνησαν με ευπρέπεια και με χαρά και αθωότητα, μοιράστηκαν το αντίδωρο μεταξύ τους, τρανή ένδειξη που αποτελεί ελπίδα για τη συνέχεια της εκκλησιαστικής ζωής στις νεότερες γενιές.

                                                Ο Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος

                                                           Φωτό:Βικιπαίδεια

Ο βίος και το έργο του Οσίου Ιωάννου της Κλίμακος

Ο Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος υπήρξε ένας από τους σημαντικότερους ασκητές της Εκκλησίας. Έζησε τον 6ο-7ο αιώνα και διετέλεσε ηγούμενος της Μονής του Σινά. Το σπουδαιότερο έργο του, η «Κλίμαξ», αποτελεί έναν πνευματικό οδηγό για την άνοδο του ανθρώπου προς τον Θεό.

Στο έργο αυτό περιγράφονται τριάντα βαθμίδες πνευματικής ανόδου, που αντιστοιχούν συμβολικά στα χρόνια της επίγειας ζωής του Χριστού. Κάθε βαθμίδα αντιπροσωπεύει μια αρετή που καλείται να κατακτήσει ο άνθρωπος, όπως είναι η ταπείνωση, η υπακοή, η μετάνοια, η αγάπη και η προσευχή.

Σύμφωνα με τον ίδιο τον Όσιο, η πνευματική ζωή είναι μια συνεχής πορεία αγώνα και ανόδου. Ο άνθρωπος δεν φτάνει αμέσως στην τελειότητα, αλλά προχωρά σταδιακά, αγωνιζόμενος να αποβάλει τα πάθη του και να αποκτήσει ταρετές με τις δωρεές του Αγίου Πνεύματος.Ακολουθούν  «πνευματικοί μαργαρίτες» από τη διδασκαλία του Οσίου, με απλά και ζωντανά παραδείγματα:

1. «Η αρχή της σωτηρίας είναι η επίγνωση της ασθένειάς μας»

Ο 'Οσιος διδάσκει ότι η ταπείνωση ξεκινά όταν δούμε καθαρά τον εαυτό μας. Όπως ένας ασθενής δεν θεραπεύεται αν αρνείται την αρρώστια του, έτσι κι εμείς δεν προχωρούμε αν θεωρούμε ότι «είμαστε εντάξει». Στην καθημερινότητα, αυτό φαίνεται όταν, αντί να ρίχνουμε ευθύνες στους άλλους, αναρωτιόμαστε: «Μήπως εγώ φταίω;». Για παράδειγμα, σε μια ένταση στη δουλειά, είναι εύκολο να πούμε «ο άλλος είναι δύσκολος». Δύσκολο αλλά σωτήριο είναι να σκεφτούμε: «Μήπως μίλησα απότομα; Μήπως δεν άκουσα;». Η αυτογνωσία αυτή δεν μας ρίχνει, αλλά μας ελευθερώνει. Μας κάνει πιο ήπιους, πιο ανθρώπινους. Σιγά-σιγά, η καρδιά μαλακώνει και αρχίζει να δέχεται τη Θεία Χάρη. Έτσι ξεκινά η πραγματική αλλαγή: όχι από το να αλλάξουμε τους άλλους, αλλά από το να δούμε αληθινά τον εαυτό μας.

2. «Η σιωπή είναι μητέρα της προσευχής»

Ο άγιος τονίζει ότι η εσωτερική ησυχία είναι απαραίτητη για να συναντήσει κανείς τον Θεό. Στον κόσμο του θορύβου —κινητά, ειδοποιήσεις, συνεχής πληροφορία— η ψυχή διασπάται. Δοκιμάστε κάτι απλό: λίγα λεπτά χωρίς οθόνες, χωρίς μουσική, μόνο σιωπή. Στην αρχή θα φαίνεται άβολο. Μετά όμως, αρχίζει να ακούγεται μια πιο βαθιά φωνή μέσα μας. Ένας άνθρωπος που γυρίζει κουρασμένος στο σπίτι και αντί να ανοίξει αμέσως την τηλεόραση κάθεται για λίγο ήσυχα, μπορεί να νιώσει μια ειρήνη που δεν εξηγείται. Από αυτή τη σιωπή γεννιέται η προσευχή — όχι ως υποχρέωση, αλλά ως ανάγκη. Η καρδιά αρχίζει να μιλά απλά: «Κύριε, βοήθησέ με». Και αυτή η απλότητα είναι πιο δυνατή από πολλά λόγια.

3. «Η αγάπη νικά την κρίση»

Ο 'Οσιος προειδοποιεί για την κατάκριση: είναι σαν δηλητήριο που φαίνεται μικρό αλλά σκοτώνει την ψυχή. Σκεφτείτε πόσο εύκολα σχολιάζουμε τους άλλους: την εμφάνιση, τις επιλογές, τα λάθη τους. Αν όμως βάλουμε τον εαυτό μας στη θέση τους, αλλάζει η ματιά μας. Για παράδειγμα, βλέπουμε κάποιον αγενή και σκεφτόμαστε «τι άνθρωπος είναι αυτός». Αν όμως μάθουμε ότι περνά μια δύσκολη περίοδο, ίσως δείξουμε κατανόηση. Η αγάπη δεν αγνοεί το λάθος, αλλά βλέπει βαθύτερα. Αντί να πληγώνουμε με λόγια, μπορούμε να σιωπήσουμε ή να πούμε κάτι καλό. Ένας γονιός που δεν επιπλήττει μόνο, αλλά αγκαλιάζει το παιδί του όταν κάνει λάθος, το βοηθά να αλλάξει πραγματικά. Έτσι και ο Θεός: μας διορθώνει μέσα από την αγάπη. Και αυτό καλούμαστε να μιμηθούμε.

4. «Η υπομονή στις δυσκολίες είναι σκάλα προς τον ουρανό»

Η «Κλίμακα» του Οσίου Ιωάννου είναι ακριβώς αυτό: μια πορεία ανόδου μέσα από δοκιμασίες. Οι δυσκολίες δεν είναι πάντα εμπόδιο· συχνά είναι ευκαιρία. Όταν κάτι δεν πάει όπως θέλουμε —μια αποτυχία, μια απόρριψη, μια καθυστέρηση— η πρώτη αντίδραση είναι η αγανάκτηση. Αν όμως κρατήσουμε υπομονή, κάτι αλλάζει μέσα μας. Για παράδειγμα, κάποιος που δεν βρίσκει δουλειά μπορεί να απελπιστεί ή να αξιοποιήσει τον χρόνο για να βελτιωθεί, να μάθει, να δυναμώσει. Η υπομονή δεν είναι παθητικότητα· είναι ενεργή εμπιστοσύνη ότι υπάρχει νόημα ακόμη κι όταν δεν το βλέπουμε. Ο Όσιος μας καλεί να ανεβαίνουμε «σκαλοπάτι-σκαλοπάτι», χωρίς βιασύνη. Και κάθε μικρή νίκη —μια συγκράτηση θυμού, μια πράξη καλοσύνης— είναι ένα βήμα πιο κοντά στο φως.ας δούμε πώς οι διδασκαλίες του Ιωάννης της Κλίμακος «μιλούν» μέσα στις σημερινές, πολύ συγκεκριμένες καταστάσεις:

5. Αυτογνωσία μέσα στην πίεση της καθημερινότητας

Σήμερα ζούμε με ρυθμούς που δεν αφήνουν χώρο για εσωτερικό έλεγχο. Στη δουλειά, για παράδειγμα, όταν κάτι πάει στραβά, η άμεση αντίδραση είναι να κατηγορήσουμε τον συνάδελφο, την εταιρεία, τις συνθήκες. Η διδασκαλία του Οσίου μας καλεί να κάνουμε μια παύση: «Τι θα μπορούσα να κάνω καλύτερα;».

Σε μια οικογενειακή ένταση, αντί να υψώσουμε τη φωνή, μπορούμε να αναγνωρίσουμε ότι είμαστε κουρασμένοι ή φορτισμένοι. Αυτή η μικρή ειλικρίνεια αλλάζει όλο το κλίμα.

Ακόμη και στα social media, όπου όλοι δείχνουν «τέλειοι», η αυτογνωσία μας προστατεύει από τη σύγκριση. Αντί να νιώθουμε λίγοι, μπορούμε να πούμε: «Αυτή είναι η δική μου πορεία». Έτσι χτίζεται η εσωτερική σταθερότητα.

6. Σιωπή σε έναν κόσμο υπερπληροφόρησης

Τα κινητά και οι συνεχείς ειδοποιήσεις έχουν γίνει σχεδόν προέκταση του εαυτού μας. Η σιωπή που προτείνει ο Όσιος δεν είναι πολυτέλεια, αλλά ανάγκη.

Ένα πρακτικό παράδειγμα: πριν κοιμηθούμε, αντί για ατελείωτο scrolling, κλείνουμε το κινητό 10 λεπτά νωρίτερα. Αυτά τα 10 λεπτά ησυχίας μπορούν να γίνουν χώρος προσευχής ή απλής ανάπαυσης.

Σε μια δύσκολη μέρα, αντί να «πνίγουμε» το άγχος με θόρυβο, μπορούμε να κάνουμε έναν μικρό περίπατο χωρίς ακουστικά. Εκεί, πολλές φορές, ξεκαθαρίζουν οι σκέψεις που πριν ήταν μπερδεμένες.

Η σιωπή γίνεται έτσι πρακτικό εργαλείο ψυχικής ισορροπίας.

7. Αγάπη αντί για «εύκολη» κριτική

Η κουλτούρα της εποχής μας ευνοεί τη γρήγορη κρίση: σχόλια, likes, δημόσια έκθεση. Είναι εύκολο να «ακυρώσουμε» κάποιον με μια φράση.

Η διδασκαλία του Οσίου μας προτείνει κάτι ριζοσπαστικό: να συγκρατήσουμε τη γλώσσα. Για παράδειγμα, αν δούμε μια ανάρτηση που μας ενοχλεί, μπορούμε να επιλέξουμε να μην απαντήσουμε επιθετικά.

Στην εργασία, αντί να εκθέσουμε έναν συνάδελφο για το λάθος του, μπορούμε να τον βοηθήσουμε διακριτικά. Αυτό δημιουργεί εμπιστοσύνη.

Στην οικογένεια, αντί για συνεχή κριτική («πάλι το ίδιο έκανες»), μια κουβέντα κατανόησης ανοίγει δρόμο αλλαγής.

Η αγάπη εδώ δεν είναι συναίσθημα μόνο· είναι συνειδητή επιλογή στάσης.

8. Υπομονή σε αβεβαιότητα και σε δυσκολίες

Η εποχή μας χαρακτηρίζεται από ανασφάλεια: οικονομική πίεση, επαγγελματική αστάθεια, προσωπικές ανατροπές. Η υπομονή του Οσίου γίνεται εξαιρετικά επίκαιρη.

Ένας νέος που ψάχνει εργασία μπορεί να απογοητευτεί μετά από πολλές απορρίψεις. Αν όμως δει αυτή την περίοδο ως χρόνο προετοιμασίας, μπορεί να εξελιχθεί ουσιαστικά.

Σε μια ασθένεια ή μια απώλεια, η υπομονή δεν σημαίνει άρνηση του πόνου, αλλά αντοχή μέσα σε αυτόν. Μέρα με τη μέρα.

Ακόμη και σε μικρά πράγματα —π.χ. στην κίνηση ή σε καθυστερήσεις— η στάση μας δείχνει αν καλλιεργούμε την ειρήνη ή την ένταση.

Η υπομονή γίνεται έτσι «άσκηση» που μας δυναμώνει εσωτερικά και μας ωριμάζει.

Ευχές

Είθε ο Όσιος Ιωάννης της Κλίμακος να σκέπει την πορεία όλων μας, οδεύοντας προς την Αγία του Κυρίου μας Ανάσταση.

Είθε οι διδαχές της Κλίμακος να γίνουν σκαλοπάτια  στην πνευματική μας φώτιση και ψυχοσωματική στήριξη σε καιρούς χαλεπούς.

-Λόγος Θείου Φωτός