Τα παλιά χρόνια οι ψείρες ήταν ένας μεγάλος βραχνάς για τις μητέρες, όταν τα παιδιά τους κολλούσαν από τους συμμαθητές τους ή από άλλη αιτία, ορισμένες φορές και οι μεγάλοι ήταν τα θύματα αυτών, όταν κάποιος μετέφερε στο σπίτι τις καταραμένες ψείρες. Ορισμένοι γέροντες στα χωριά, που δεν είχαν κανέναν να τους φροντίσει και έμεναν άπλυτοι για μεγάλο χρονικό διάστημα, υπέφεραν από τις ψείρες, αλλά και οι άγιοι χτυπήθηκαν από αυτές τις δεινές ,όταν αποσυρμένοι σε σκοτεινά σπήλαια νικούσαν την απώλεια της ψυχής με προσευχή, δάκρυα, στερήσεις και δοξολογίες προς τον Κύριο. Κι ενώ αναφερόμαστε στο παρελθόν, γιατί ως κοινωνία πλέον θεωρούμε ότι έχουμε με τη συχνή καθαριότητα και προσοχή περιορίσει τις ψείρες , επίσης τα ιατρικά μέσα για την αντιμετώπισή τους είναι άκρως αποτελεσματικά, θα δούμε τι οικονόμησε ο Θεός για έναν νέο άνδρα, έναν χρόνο πριν από τον γάμο του.
Ο Σάκης γεννήθηκε σ΄ ένα χωριό της Μεσσηνίας το 1940, ήταν μοναχοπαίδι και μεγάλωσε κοντά στους θεάρεστους γονείς του, οι οποίοι ήταν κτηνοτρόφοι. Τα γράμματα δεν τον έλκυαν ιδιαίτερα, του άρεσε όμως η γυμναστική και όλες οι γνωστές αθλοπαιδιές των αρχαίων Ελλήνων, όπως η πάλη, το ακόντιο, ο δίσκος, το τρέξιμο, το πήδημα....αλλά και το “χοροπήδημα”, το τελευταίο δεν εντάσσεται στις γυμναστικές ασκήσεις.
Όταν τελείωσε τον στρατό , κρατώντας το απολυτήριο με ικανοποίηση, παράλληλα άκρως καταπιεσμένος, έμεινε για μερικές ημέρες στην Αθήνα, στο σπίτι του πρώτου ξαδέλφου του.
Μεγάλη χαρά έκανε ο ξάδελφος, συντονίστηκαν τα δυο τους, τα παλικάρια του Μωριά, και πήραν τους δρόμους για να ανακαλύψουν αυτά που δεν γνώριζαν στην Αθήνα, παράλληλα να εντρυφήσουν και να αποκτήσουν άποψη για τα κακόφημα μπαρ, τα υπόγεια κουτούκια, να γευτούν πατσά τα ξημερώματα στην παλιά αγορά, μέσα σ΄ όλα να επισκεφτούν και κάποιον οίκο ανοχής, γιατί μετά από τόση αποστέρηση και ξαφνική ικανοποίηση του λάρυγγα και του στομάχου, η πορνεία τους χτύπησε κατακέφαλα.
Στον πρώτο οίκο που πήγαν και κτύπησαν την πόρτα δεν είχαν συστάσεις από άλλον , φάνηκαν ύποπτοι και δεν τους δέχτηκαν. Τους είπε όμως μία ηλικιωμένη ιερόδουλη , που στεκόταν έξω στη γωνία του οίκου, ότι υπάρχει μία μικρή κοπελίτσα, που μένει με τη τυφλή γιαγιά της στη τάδε οδό, έχει ωραίο χώρο και κάνει αυτή τη δουλειά. Η φράση “μικρή κοπελίτσα” χάιδεψε τα αφτιά τους και ο διάβολος δεν ήθελε να επιστρέψει στο σπίτι με κανένα τρόπο. Τους οδήγησε ακριβώς εκεί!
Η δύστυχη κοπέλα ήταν μόλις δεκαοχτώ ετών. Κάτω από το χλωμό της πρόσωπο φαινόταν ο ίδιος ο Χριστός επάνω στον σταυρό. Ο άνθρωπος που της είχε απομείνει στη ζωή ήταν η υπερήλικη γιαγιά της που τυφλή ούσα, τον περισσότερο χρόνο παρέμενε ξαπλωμένη στο κρεβάτι της, ή καθόταν κρατώντας για ώρες ολόκληρες τη μαγκούρα της. Όταν άκουγε ανδρική φωνή τη νύχτα η γιαγιά, και ρωτούσε ποιος είναι, της έλεγε η παραστρατημένη εγγονή.
-Σώπα γιαγιά, γιατί ενοχλείται ο άνδρας μου.
Πίστευε η ταλαίπωρη γραία ότι η εγγονή της ήταν παντρεμένη και ο σύζυγος της ήταν απλοχέρης και μεγαλόψυχος. Πολλά χρήματα τους έδινε και τίποτα δεν έλειπε από το σπιτικό τους. Χαιρετούσαν συχνά τη γιαγιά οι πελάτες αγγίζοντας την, κι εκείνη ανταποκρινόταν.
-Εσύ είσαι Αποστόλη, γιε μου;
Ναι απαντούσαν ορθά και κοφτά οι πελάτες, προκειμένου να τους αφήσει ήσυχους για να κάνουν τη δουλειά τους.
Κι ενώ όλα έβαιναν καλά, δείτε τι οικονόμησε ο Θεός, κατά την ημέρα που επισκέφτηκε την νεαρή ιερόδουλη ο Σάκης με τον ξάδελφο του.
-Και τους δύο δεν μπορώ να σας δεχτώ απόψε, είπε εκείνη. Εργάζομαι από το μεσημέρι, είμαι κουρασμένη, αλλά έναν δεν έχω πρόβλημα να τον πάρω απόψε.
-Πήγαινε εσύ Σάκη, είπε ο Αθηναίος ξάδελφος, που είσαι καλεσμένος, εγώ έχω ξαναπάει αλλού και ξέρω.
Αυτό συνέβη!
Μετά από μισή ώρα βγήκε έξω ο Σάκης μισοκοκκινισμένος και αμίλητος, πλήρωσαν και έφυγαν.
Κατά την επόμενη ημέρα μία επίμονη φαγούρα άρχισε να τον ενοχλεί σε όλο του το κορμί και ήθελε όλο να ξύνεται.
-Δεν είναι τίποτα, του είπε ο ξάδελφος, κάνε ένα ντουζάκι και θα σου περάσει.
Όντως, το ντους τον ανακούφισε, αλλά δεν κράτησε για πολύ αυτή η ήπια αίσθηση, η φαγούρα επέστρεψε δριμύτερη.
Κατά τις επόμενες ημέρες η κατάσταση χειροτέρεψε και χρειάστηκε να επισκεφτεί δερματολόγο.
Ο δερματολόγος διαπίστωσε ότι έχει κολλήσει ψείρες στη γεννητική περιοχή, τού έδωσε σκόνη και ειδική αλοιφή και του είπε να βάζει προληπτικά και στο κεφάλι του, για να μην επεκταθούν.
Ο ξάδελφος απειλήθηκε μην κολλήσει και αυτός, γι αυτό έπεισε τον Σάκη ότι είναι καιρός να επιστρέψει στους δικούς του, το συντομότερο.
Πολύ μεγάλη χαρά έκανε η μάννα του, όταν είδε τον μοναχογιό της να πατάει το πλατύσκαλο του σπιτιού , αλλά της έμεινε η χαρά στο δόντια, όταν της είπε ότι είναι γεμάτος ψείρες και δεν μπορεί να μπει μέσα στο σπίτι!
Εκείνη η λεβεντογυναίκα, η Μπουμπουλίνα του χωριού, δεν θέλησε ν΄ ακούσει πλέον τίποτα άλλο.
Άρπαξε τον γιο της, τον τράβηξε στο κατώγι και τον ξάπλωσε πάνω σ΄ ένα πλαστικό , ένα κομμάτι νάιλον πανί που έστρωναν κάτω στα αλώνια για να απλώνουν τη σταφίδα το καλοκαίρι και τον ξύρισε ολόκληρο με αφρό, και τη λεπίδα ξυρίσματος του πατέρα του.
Έκαψε όλα τα ρούχα του κάτω από το καζάνι στην αυλή και τον έλουσε με σπιτικό σαπούνι μέχρι που σχεδόν ξεκόλλησε το δέρμα από το σώμα του. Τον άλειψε με οινόπνευμα στο κεφάλι και τον σταύρωσε με λάδι από την καντήλα του προστάτη Αγίου του χωριού. Κι αφού παρατήρησε προσεκτικά ότι την είδαν οι ψείρες και φοβήθηκαν, ψόφησαν ακαριαία, και δεν υπάρχουν πλέον, του έδωσε φρεσκοσιδερωμένα ρούχα να ντυθεί και τον έστειλε να χαιρετήσει τον πατέρα του.
Επέμενε η αείμνηστη μητέρα να πάει να εξομολογηθεί ο Σάκης για να συγχωρήσει ο Θεός την αμαρτία του. Κι όντως, αφού συγχωρέθηκε , κοινώνησε.
-Μη στενοχωριέσαι καημένε, τον παρηγόρησαν οι φίλοι του, μέχρι να βρεις γυναίκα της παντρειάς θα έχει το τρίχωμά σου μεγαλώσει.
Έτσι, κατακλυσμικά έσωσε τον γιο της από τις ψείρες η ανδρογυναίκα του χωριού, όχι ότι αυτός είναι ο πλέον ενδεδειγμένος τρόπος. Γιατί και μία άλλη μητέρα το ίδιο επιχείρησε να κάνει στο παιδί της, το οποίο υπέφερε από ψυχοπάθεια ,αλλά εκείνο νευριασμένο τύλιξε τα χέρια του γύρω από τον λαιμό της και κόντεψε να την τελειώσει.
Η μικρή ιερόδουλη, όταν πέθανε η γιαγιά της, εξαφανίστηκε από εκείνη την περιοχή. Κάποιοι είπαν ότι την ανέλαβε μία μοναχή σαν κόρη της, σε μοναστήρι έξω από την Αττική, έγινε καλόγρια. Ο Αθηναίος ξάδελφος χάθηκε σε αυτοκινητικό δυστύχημα.
Ο Σάκης παντρεύτηκε κατά τον επόμενο χρόνο στο χωριό του, έκανε έναν καλό γάμο με φόβο Θεού. Δεν αντιμετώπισε πλέον τέτοιας φύσεως προβλήματα . Απέκτησε τέσσερες κόρες, οι δύο πρώτες είναι δίδυμες και διδάχτηκε συν τω χρόνω να σέβεται ,να φροντίζει και να συμπορεύεται εν Θεώ με τη γυναίκα.
Ο Θεός μαζί σας!
Ευθυμία η. Κοντοπούλου
28/2/2022
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου