Μεσσήνη, 24 Σεπτεμβρίου 2026 — Μέσα στην κατανυκτική και πανηγυρική ατμόσφαιρα που δονεί αυτές τις ημέρες την ιστορική πόλη της Μεσσήνης, με αφορμή το καθιερωμένο ιερό εννεαήμερο της καθόδου της Παναγίας της Βουλκανιωτίσσης από τον θρόνο της, ο Ιερός Ναός της Ζωοδόχου Πηγής (Πανηγυρίστρα) έγινε σήμερα το επίκεντρο μιας βαθιάς πνευματικής ανάτασης. Ανάμεσα στο πλήθος των πιστών που συρρέουν καθημερινά για να αποθέσουν τις ελπίδες και τις προσευχές τους στη Θαυματουργή Εικόνα, η σημερινή ημέρα σημαδεύτηκε από έναν λόγο που άγγιξε τις πιο ευαίσθητες χορδές της ανθρώπινης ψυχής.
Ο χαρισματικός εφημέριος και ιερομόναχος, π. Νεόφυτος, ένας κληρικός που με τη σεμνότητα και τη διακονία του στο Γαρδίκι έχει ήδη κερδίσει την αγάπη και τον σεβασμό των πιστών της Μεσσηνίας, βρέθηκε αυτές τις ημέρες στην Πανηγυρίστρα. Σήμερα, κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας, από το Άγιο Βήμα εξεφώνησε το κήρυγμα της ημέρας. Με την έμφυτη ευγλωττία του, αλλά κυρίως με τη θεία διάκριση που χαρακτηρίζει την πνευματική του συγκρότηση, ο π. Νεόφυτος δεν περιορίστηκε σε μια τυπική θεολογική ανάλυση. Αντίθετα, μετέτρεψε τον ιερό χώρο σε μια ζεστή αγκαλιά, προσφέροντας έναν λόγο βαθύτατα ανθρώπινο, δίκαιο και ξεχειλίζοντα από αγάπη προς τον πλησίον.
Η Παναγία ως Μητέρα Κάθε Πιστού και η Ανθρώπινη Μητρότητα
Το κεντρικό θέμα της ομιλίας του π. Νεοφύτου στράφηκε γύρω από το πρόσωπο της Θεοτόκου, της Υπεραγίας Θεοτόκου της Βουλκανιωτίσσης, η παρουσία της οποίας στη Μεσσήνη αποτελεί το διαχρονικό καταφύγιο της περιοχής. Ο χαρισματικός ιερέας έδωσε ιδιαίτερη έμφαση στον διπλό ρόλο της Παναγίας: δεν είναι μόνο η Μητέρα του Θεανθρώπου, η οποία κυοφόρησε τη σωτηρία του κόσμου, αλλά είναι και η αληθινή, πνευματική Μητέρα κάθε πιστού ξεχωριστά.
«Η Παναγία δεν είναι μια απόμακρη μορφή της ιστορίας ή των εικονοστασίων», τόνισε με τη στεντόρεια και γεμάτη συναίσθημα φωνή του ο π. Νεόφυτος. «Είναι η μάνα που ακούει τον κάθε ψίθυρο, το κάθε δάκρυ, τον κάθε στεναγμό. Είναι εκείνη που μεσίτευσε και μεσιτεύει για τον καθένα μας, ανοίγοντας τον δρόμο της παρηγοριάς όταν όλα γύρω μας μοιάζουν σκοτεινά».
Ωστόσο, η κορύφωση του κηρύγματός του, η οποία προκάλεσε εμφανή συγκίνηση στο εκκλησίασμα, ήταν η άμεση σύνδεση της Θεοτόκου με την επίγεια, καθημερινή γυναίκα και μητέρα. Ο π. Νεόφυτος, με μοναδική ενσυναίσθηση, μίλησε για την κάθε σύγχρονη μητέρα άνθρωπο, η οποία στις μέρες μας βαστάζει τον δικό της προσωπικό σταυρό.
Αναφέρθηκε εκτενώς στις θυσίες, στις αγωνίες και στους αθόρυβους αγώνες της γυναίκας που παλεύει να κρατήσει όρθια την οικογένειά της, που ξενυχτά πάνω από το προσκέφαλο των παιδιών της, που αγωνιά για το μέλλον τους και που συχνά υπομένει τη μοναξιά ή την αχαριστία, κρύβοντας τον δικό της πόνο πίσω από ένα χαμόγελο ελπίδας.
«Όπως η Παναγία στάθηκε βουβή και συντετριμμένη κάτω από τον Σταυρό του Υιού της, έτσι και η κάθε μητέρα σήμερα σηκώνει τον δικό της Γολγοθά για τα παιδιά της και το σπίτι της», ανέφερε χαρακτηριστικά. «Και όπως η Θεοτόκος δικαιώθηκε μέσα από την Ανάσταση, έτσι και ο αγώνας της κάθε μάνας, που γίνεται με αγάπη και αυταπάρνηση, είναι ευλογημένος και θα βρει τη δικαίωσή του στους ουρανούς, αλλά και στις καρδιές εκείνων που ευεργετούνται από αυτήν».
Λόγος Ανθρώπινος, Δίκαιος και Γεμάτος Αγάπη
Αυτό που έκανε το κήρυγμα του π. Νεοφύτου να ξεχωρίσει και να συζητηθεί έντονα από τους πιστούς αμέσως μετά την απόλυση της Λειτουργίας, ήταν η αυθεντικότητα και η δικαιοσύνη του λόγου του. Σε μια εποχή που η κοινωνία συχνά χαρακτηρίζεται από σκληρότητα, αποξένωση και κριτική διάθεση, ο π. Νεόφυτος επέλεξε τον δρόμο της απόλυτης αγάπης προς τον πλησίον.
Δεν χρησιμοποίησε λόγια καταδίκης ή ενοχής. Αντίθετα, ο λόγος του ήταν δίκαιος, αναγνωρίζοντας τις τεράστιες δυσκολίες της σύγχρονης ζωής, τις οικονομικές και κοινωνικές πιέσεις που δέχεται η Ελληνική οικογένεια, και τις πνευματικές παγίδες της καθημερινότητας. Μίλησε στην καρδιά των ανθρώπων, όχι ως ένας αυστηρός κριτής, αλλά ως ένας πνευματικός πατέρας και αδελφός, που περπατά πλάι-πλάι με το ποίμνιό του στις ανηφόρες της ζωής.
Η θεία διάκριση, με την οποία είναι προικισμένος, φάνηκε στον τρόπο με τον οποίο ισορρόπησε ανάμεσα στις υψηλές θεολογικές έννοιες της Ορθοδοξίας και στις πρακτικές ανάγκες του απλού ανθρώπου. Κατάφερε να μεταφράσει το μεγαλείο της Παναγίας της Βουλκανιωτίσσης σε μια ζωντανή πηγή δύναμης για τον εργάτη, τον συνταξιούχο, τη νέα μητέρα, τον έφηβο που αναζητά προσανατολισμό.
Το Εννεαήμερο της Παναγίας Βουλκανιωτίσσης ως Λιμάνι Ελπίδας
Η παρουσία του π. Νεοφύτου στην Πανηγυρίστρα κατά τη διάρκεια του εννεαημέρου της καθόδου της Παναγίας προσέδωσε μια ιδιαίτερη πνευματική χροιά στις φετινές λατρευτικές εκδηλώσεις. Η κάθοδος της εικόνας από την ιστορική Μονή Βουλκάνου στη Μεσσήνη αποτελεί για την περιοχή το κορυφαίο θρησκευτικό γεγονός του έτους, μια παράδοση αιώνων που υπενθυμίζει τη θαυματουργή διάσωση της πόλης από λοιμική νόσο το 1755.
Σήμερα, το 2026, οι «ασθένειες» της εποχής μπορεί να είναι διαφορετικές —είναι η μοναξιά, το άγχος, η απώλεια των αξιών— όμως η ανάγκη για προστασία παραμένει η ίδια. Ο π. Νεόφυτος, με το σημερινό του κήρυγμα, κατάφερε να συνδέσει αυτή την ιστορική μνήμη με το παρόν, καλώντας τους πιστούς να μην απελπίζονται.
Κλείνοντας την ομιλία του, ο χαρισματικός ιερομόναχος κάλεσε όλο το εκκλησίασμα να στρέψει το βλέμμα με εμπιστοσύνη στην Υπεραγία Θεοτόκο, στην Ζωδόχο Πηγή και στη Βουλκανιώτισσα Μητέρα. Ευχήθηκε σε όλες τις μητέρες να έχουν τη δύναμη και την υπομονή της Παναγίας, και σε όλους τους χριστιανούς να καλλιεργούν την έμπρακτη αγάπη και την αλληλεγγύη, ως το μόνο αντίδοτο στην κρίση των καιρών.
Το παρατεταμένο αποτύπωμα του κηρύγματός του ήταν εμφανές στα βουρκωμένα μάτια πολλών γυναικών και ανδρών που αποχωρούσαν από τον ναό. Ο π. Νεόφυτος Σαχλάς, με τον πύρινο αλλά και συνάμα γλυκύ λόγο του, απέδειξε για άλλη μια φορά ότι η Εκκλησία παραμένει ζωντανή, επίκαιρη και βαθύτατα ανθρώπινη όταν διακονείται από κληρικούς που έχουν ως μοναδικό τους γνώμονα την αγάπη για τον Θεό και τον συνάνθρωπο. Η Μεσσήνη σήμερα έλαβε μια μεγάλη πνευματική ευλογία, και τα λόγια του θα αντηχούν στις καρδιές των πιστών για πολύ καιρό ακόμη.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου