Η Αγλαΐα Μακρή, κόρη της Κωνσταντίνας Τσαγκάρη και του Δημητρίου Μακρή, και αδελφή του Σταύρου Μακρή, γεννήθηκε στη Βαλύρα το έτος 1958. Το όνομά της το έλαβε από τη γιαγιά της Αγλαΐα, από την πατρική γραμμή, συνεχίζοντας μια όμορφη οικογενειακή παράδοση.
Η γιαγιά Αγλαΐα ήταν κόρη του μακαριστού ιερέως Δημητρίου Καρύδη. Μαζί με τη βάπτισή της Αγλαΐας στην ιερά κολυμβήθρα του ιερού ναού του Αγίου Αθανασίου Βαλύρας, το νεοφώτιστο έλαβε και μια μυστική ευλογία: την ιερά δεξιά χείρα του προπάππου της να τη συνοδεύει στο χρηστό διάβα του βίου της, ως πνευματική παρακαταθήκη και αόρατη προστασία.
Η Αγλαΐα ολοκλήρωσε επιτυχώς τις εγκύκλιες σπουδές της στο Γυμνάσιο Μελιγαλά το 1976 και διορίστηκε στο Παράτημα του Υπουργέιου Γεωργίας στην Καλαμάτα, ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο στη ζωή της. Στην πορεία της παντρεύτηκε και δημιούργησε μια θεάρεστη οικογένεια, θεμελιωμένη στην αγάπη, την πίστη και τις παραδοσιακές αξίες. Πάντα αγαπημένη με τον αείμνηστο αδελφό της και τα παιδιά της, απολαμβάνει σήμερα τα εγγόνια που της χάρισε ο Θεός, βλέποντας σε αυτά τη συνέχεια και την ευλογία της ζωής της.
Το Γενεαλογικό δένδρο της οικογένειας Δημητρίου Καρύδη στη Βαλύρα
Ο ιερέας Δημήτριος Καρύδης, απέκτησε την κόρη του Αγλαΐα, γεννημένη το 1898. Η Αγλαΐα υπήρξε η πρώτη σύζυγος του Σταύρου Μακρή και μαζί απέκτησαν τέσσερα παιδιά: την Καλλιόπη , τον Δημήτρη, την Αγγέλω και τον Ηλία.
Τον Μάρτιο γεννήθηκε ο μικρός Ηλίας, όμως τον Σεπτέμβριο του 1933 η Αγλαΐα έφυγε από τη ζωή σε νεαρή ηλικία, αφήνοντας πίσω της τα παιδιά της και βαθιά θλίψη στην οικογένεια.
Ο Σταύρος Μακρής προχώρησε σε δεύτερο γάμο με την Ουρανία Χαραλαμποπούλου, γεννημένη το 1902, και απέκτησαν δύο ακόμη παιδιά, τον Γεώργιο και τον Ανδρέα.
Ο Δημήτρης Μακρής παντρεύτηκε την Κωνσταντίνα Τσαγκάρη και απέκτησαν τον Σταύρο και την Αγλαΐα.
Η οικογένεια, μέσα από χαρές και δοκιμασίες, συνέχισε να μεγαλώνει, μεταφέροντας από γενιά σε γενιά την πίστη, την εργατικότητα και την αγάπη για τον τόπο της Βαλύρας.
Ο στρατηγός της οικογένειας Δημήτριος Καρύδης και το Παλάτι
Στις προφορικές μνήμες της οικογένειας καθώς και σε σχετική φωτογραφία (βλπ. lyrasi.blogspot.com) καταγράφεται η μορφή του στρατηγού, Δημητρίου Καρύδη, που ήταν θείος της γιαγιάς Αγλαΐας Καρύδη.Ο στρατηγός υπηρέτησε ως υπασπιστής του Βασιλιά Κωνσταντίνου Α΄ στις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα. Ήταν τα χρόνια των Βαλκανικών Πολέμων, του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εθνικού Διχασμού — μια εποχή έντονης εθνικής έξαρσης αλλά και βαθιών πολιτικών αντιπαραθέσεων.
Ο στρατηγός – υπασπιστής δεν κατείχε απλώς έναν τιμητικό τίτλο. Ήταν άνθρωπος εμπιστοσύνης του βασιλιά. Μετέφερε διαταγές και στρατηγικές οδηγίες, συμμετείχε σε κρίσιμες συσκέψεις, συνόδευε τον μονάρχη σε επιθεωρήσεις και επισκέψεις στα μέτωπα και λειτουργούσε ως σύνδεσμος ανάμεσα στο Παλάτι και το Γενικό Επιτελείο.
Η Ελλάδα εκείνης της περιόδου μεγάλωνε εδαφικά αλλά δοκιμαζόταν εσωτερικά. Οι αξιωματικοί που υπηρετούσαν στο ανώτατο επίπεδο έφεραν μεγάλο βάρος ευθύνης και κύρους. H παρουσία του στρατηγού στην οικογένεια, συνδέει το γενεαλογικό δέντρο με σημαντικές στιγμές της εθνικής ιστορίας.
Ο Θεόδωρος Τσαγκάρης – Ο Μεγαλοκτηματίας της Βαλύρας
Ο Θεόδωρος Τσαγκάρης, παππούς της Αγλαΐας από τη μητρική γραμμή, υπήρξε μεγαλοκτηματίας στη Βαλύρα και πρόσωπο με κύρος στην τοπική κοινωνία.
Στην ιδιοκτησία του ανήκε το αγροτεμάχιο στο οποίο σήμερα στεγάζεται το Περιφερειακό Ιατρείο της Βαλύρας. Μπροστά από το οικόπεδο είχε πραγματοποιήσει γεώτρηση και υπήρχε το παλιό του πηγάδι, το οποίο για χρόνια εξυπηρετούσε τις ανάγκες της περιοχής.
Το αγροτεμάχιο πουλήθηκε αργότερα από τον γιο του Νικόλαο Τσαγκάρη στον Κόνιαρη, ο οποίος το δώρισε στην κοινότητα, και εκεί στεγάστηκε το ιατρείο της Βαλύρας, μετατρέποντας μια ιδιωτική ιδιοκτησία σε χώρο κοινής ωφελείας.
Το πηγάδι, με την πάροδο των ετών, έμεινε γνωστό ως «το πηγάδι του Λύρα», επειδή βρισκόταν δίπλα στο σπίτι του αείμνηστου Δημητρίου Λύρα. Σήμερα δεν διασώζεται, όμως παραμένει ζωντανό στη μνήμη των παλαιότερων.
Το ανδρικό λευκό χέρι της ευλογίας
Σε μια σχολική φωτογραφία του 1974, η Αγλαΐα απεικονίζεται να φέρει ένα ανδρικό, λευκό χέρι επάνω στον δεξιό της ώμο. Το χέρι αυτό δεν φαίνεται να ανήκει σε κάποιο από τα παρόντα πρόσωπα της φωτογραφίας.
Συγκρίνοντας τα χέρια των μελών της οικογένειας μέσα από παλαιότερες φωτογραφίες, διαπιστώθηκε εντυπωσιακή ομοιότητα με το χέρι του προπάππου της και ιερέως Δημητρίου Καρύδη. Η μορφή της παλάμης και των δακτύλων μοιάζουν και συμπίπτουν.
Για την οικογένεια, η εικόνα αυτή δεν είναι απλή σύμπτωση. Είναι σημείο ευλογίας. Επικάθεται θαυμαστά το χέρι του προπάππου και να ευλογεί την όμορφη Αγλαΐα, που φέρει το όνομα της αγαπημένης του κόρης.
Έτσι, η παράδοση της «ιεράς δεξιάς χειρός» που συνοδεύει την αγαπημένη μου συμμαθήτρια Αγλαΐα στο χρηστό διάβα της ζωής της, βρίσκει μια συμβολική επιβεβαίωση μέσα από τη φωτογραφία εκείνη. Είτε ως θαυμαστό γεγονός είτε ως ανεξήγητη αποτύπωση, το χέρι αυτό παραμένει σύμβολο προστασίας, συνέχειας και πνευματικής ευλογίας.
Θερμές ευχαριστίες στον καθηγητή Βιολογίας και Ιστοριοδίφη της Βαλύρας, κ. Ιωάννη Δ. Λύρα, για τον λόγο του, τις αναρτήσεις του και το φωτογραφικό υλικό στο lyrasi.blogspot.com.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου