Η Άνοιξη έφτασε με χαράς αποχρώσεις.Υμνεί τον πόθο της νιότης της γης και την ανανεώνει. Στη Μεσσηνιακή ύπαιθρο, η φύση αποκαλύπτει τα μυστικά της σε όσους έχουν μάτια να τα δουν και καρδιά να τα νιώσουν. Πάνω στο υγρό, πράσινο χαλί της γης, διάσπαρτες κόκκινες ανεμώνες και κίτρινες μαργαρίτες δημιούργησαν ένα σκηνικό μοναδικό. Και μια καλλίγραμμη ελιά, με κορμό στριμμένο από τα χρόνια και τους ανέμους της ζωής, στο ηλιόφως χορεύτρια. Ο κορμός της, γλυπτός και γεμάτος ιστορία, λικνίζεται μυστικά στο φως, ενώ τα ασημοπράσινα φύλλα της, στραμμένα προς τον ήλιο, τον Θεό δοξάζουν. Αφουγκράζεται τα ακούσματα της γης, καθώς του ανέμου το κάλεσμα , με αρμονία αιώνιας ζωής, διαπερνά με ευλάβεια τα κλαδιά της.
Όποιος συναντήσει τούτη τη χορεύτρια, βιώνει μια στιγμή που δεν περνά απαρατήρητη από το βάθος της καρδιάς του. Και ένας άνθρωπος που γνωρίζει καλά τα μονοπάτια αυτής της γης, στάθηκε μπροστά στην ευλογημένη ελιά για να την απαθανατίσει. Ο κύριος Γιώργος Οικονομόπουλος, οδηγός του Δήμου Μεσσήνης και άνθρωπος που αγαπά βαθιά τον τόπο μας, βρέθηκε κοντά στα ελαιοπερίβολά του, όταν η ώρες εκτός εργασίας αποφάσισαν να του προσφέρουν αυτό το μοναδικό θέαμα.
Με θετική διάθεση και με το βλέμμα του στραμμένο πάντα προς τα θαυμαστά δρώμενα της μακαρίας γης μας, ο κύριος Γιώργος Οικονομόπουλος δεν δίστασε να ιδρώσει, να περπατήσει και να σταθεί υπομονετικά μέχρι να αποτυπώσει τη στιγμή όπως ακριβώς της άξιζε. Για εκείνον, η φωτογραφία δεν είναι απλώς μια εικόνα. Είναι ένας τρόπος να μοιράζεται τις μικρές και μεγάλες αποκαλύψεις της φύσης με τους ανθρώπους γύρω του.
Η ελιά που φωτογράφησε δεν είναι απλώς ένα δέντρο. Είναι σύμβολο ζωής, ειρήνης, αντοχής και συνέχειας. Από τα αρχαία χρόνια μέχρι σήμερα, η ελιά συνοδεύει τον άνθρωπο της Μεσσηνίας. Οι ρίζες της είναι δεμένες με το χώμα, όπως και οι άνθρωποι αυτού του τόπου. Και κάθε Άνοιξη, όταν η γη ξυπνά, τα δέντρα ανασαίνουν μαζί με τον κόσμο γύρω τους.
Τα ασημοπράσινα φύλλα της ελιάς λαμπύριζαν στο φως, καθώς ο ήλιος αγκάλιαζε το τοπίο. Ο κορμός της, γεμάτος στροφές και καμπύλες, θυμίζει αμαδριάδα, νύμφη των αγρών. Δεν ήταν μια στατική εικόνα. Ήταν μια στιγμή κίνησης, μια στιγμή ζωής.
Και κάτω από την ελιά, η πρόνοια του Θεού έστρωσε το δικό της χαλί. Οι κόκκινες ανεμώνες, σκορπισμένες πάνω στο υγρό χορτάρι, δίνουν την εντύπωση ότι κάποιος καλλιτέχνης άπλωσε με προσοχή πινελιές κόκκινου και κίτρινου πάνω στον πράσινο καμβά της γης. Το τοπίο έχει κάτι από ποίηση και κάτι από προσευχή.
Η Μεσσηνιακή γη, ευλογημένη και γενναιόδωρη, φορεί τα ανοιξιάτικα φορέματά της. Τα λιβάδια γέμισαν χρώματα και αρώματα, και ο αέρας κουβαλά την υπόσχεση της νέας ζωής. Κάθε γωνιά του τόπου μας γιορτάζει την Άνοιξη με τον δικό της τρόπο, με σιωπηλή αγάπη προς τον Πλάστη.
Σε μικρή απόσταση από την ελιά, ένα μεγάλο κοπάδι προβατάκια κινούνταν αργά μέσα στο λιβάδι. Τα ταπεινά αυτά πλάσματα, αφοσιωμένα στον αιώνιο κύκλο της ζωής, έβοσκαν στο φρέσκο χορτάρι της γης. Με έναν τρόπο σχεδόν συμβολικό, έμοιαζαν να συναγωνίζονται το χορτοκοπτικό στην επίδροση, τρώγοντας κάθε πράσινο βλαστάρι που είχε φυτρώσει γύρω τους.
Η εικόνα αυτή μας θύμισε την απλότητα των πρώτων ημερών της δημιουργίας, όταν η φύση και τα πλάσματά της ζούσαν σε αρμονία. Όπως αναφέρεται στη Γένεση, ο άνθρωπος κλήθηκε από τον Θεό να τρέφεται από τους καρπούς της γης, ενώ τα ζώα από το χορτάρι που φυτρώνει πάνω της. Ένας απλός αλλά βαθύς νόμος της δημιουργίας, που συνεχίζει να ισχύει μέσα στους αιώνες.
Το βουκολικό τοπίο δεν είναι απλώς όμορφο. Είναι ζωντανό. Οι ήχοι των ζώων, το θρόισμα των φύλλων, ο αέρας που περνά μέσα από τα κλαδιά της ελιάς, όλα μαζί δημιουργούν μια αόρατη συμφωνία. Μια συμφωνία που δύσκολα αντιλαμβάνεται όποιος ζει μακριά από τη γη.
Για τον κύριο Γιώργο Οικονομόπουλο, όμως, αυτές οι στιγμές είναι μέρος της καθημερινότητάς του. Καθώς κινείται στους δρόμους και στα χωράφια του Δήμου Μεσσήνης, έχει την ευκαιρία να συναντά τέτοιες εικόνες συχνά. Και αντί να τις αφήνει να χαθούν μέσα στον χρόνο, επιλέγει να τις καταγράφει και να τις μοιράζεται.
Οι διαδικτυακοί του φίλοι γνωρίζουν καλά αυτή την αγάπη του για τον τόπο μας. Κάθε φωτογραφία που δημοσιεύει είναι μια μικρή πρόσκληση να δούμε τον κόσμο με διαφορετικά μάτια. Να σταθούμε για λίγο και να προσέξουμε όσα συνήθως προσπερνάμε βιαστικά.
Με τις φωτογραφικές του επιδόσεις, ο κύριος Γιώργος Οικονομόπουλος δεν καταγράφει μόνο εικόνες. Καταγράφει στιγμές ζωής στον Δήμο μας. Μοιράζεται τόσο τα δρώμενα της καθημερινότητας όσο και τις αποκαλύψεις της ευλογημένης γης μας, που συναντά στα μοναδικά του περπατήματα.
Για πολλούς ανθρώπους που ζουν μακριά από την ύπαιθρο ή που δεν έχουν χρόνο να την επισκεφθούν συχνά, αυτές οι εικόνες λειτουργούν σαν μικρά παράθυρα προς τη φύση. Θυμίζουν ότι ο κόσμος γύρω μας συνεχίζει να ανθίζει, να αλλάζει και να δημιουργεί ζωή.
Η ελιά που χαιρετά την Άνοιξη, οι κόκκινες ανεμώνες πάνω στο χορτάρι, το κοπάδι των προβάτων που βόσκει ήρεμα στο λιβάδι — όλα αυτά αποτελούν κομμάτια μιας ιστορίας που γράφεται καθημερινά στη Μεσσηνιακή γη.
Μιας ιστορίας που δεν χρειάζεται μεγάλα λόγια για να συγκινήσει. Αρκεί ένα βλέμμα προσεκτικό και μια καρδιά ανοιχτή.
Και κάπως έτσι, μέσα από τον φακό του κυρίου Γιώργου Οικονομόπουλου, η φύση βρίσκει έναν ακόμη τρόπο να μιλήσει στους ανθρώπους. Να μας θυμίσει την απλότητα, την αρμονία και την ευλογία που κρύβεται γύρω μας.
Ευχές προς όλους
Ευχές για υγεία, γαλήνη και αισιοδοξία σε όλους τους ανθρώπους του τόπου μας και όχι μόνο.
Είθε η Άνοιξη να γεμίσει τις καρδιές όλων με ελπίδα και δημιουργικότητα. Να φέρει φως στα σπίτια και χαμόγελα στα πρόσωπα. Όπως η γη ντύνεται με τα λουλούδια της, έτσι και οι ζωές μας να γεμίσουν με όμορφες στιγμές.
Καλά περπατήματα στη φύση, καθαρή ματιά για να βλέπουμε τα μικρά θαύματα γύρω μας και δύναμη να μοιραζόμαστε την ομορφιά του τόπου μας με τους συνανθρώπους μας.
Καλή Άνοιξη σε όλους.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου