Στην καρδιά της Μεσσηνίας απλώνεται ο ευλογημένος κάμπος της Βαλύρας, γη εύφορη και φωτεινή, που κουβαλά την ανάσα της φύσης και την ιστορία των ανθρώπων της. Τον διασχίζει αδιάκοπα ο ποταμός Πάμισος, σκορπίζοντας ζωή και δροσιά στα χωράφια και στους ελαιώνες, ενώ ο ορίζοντάς του αγκαλιάζεται από επιβλητικά βουνά. Ανατολικά υψώνεται ο μεγαλοπρεπής Ταΰγετος, και δυτικά στέκουν τα όρη Εύα και Ιθώμη, σαν φυσικοί φύλακες αυτού του τόπου.
Κάθε αυγή στον κάμπο της Βαλύρας μοιάζει με θαύμα. Ο ήλιος ξεπροβάλλει πίσω από τις κορυφές του Ταϋγέτου και η πορφυρή αυγή απλώνεται σαν μεταξένιο πέπλο πάνω στη γη. Το φως χρυσίζει τις ελιές, φωτίζει τα μονοπάτια και ξυπνά τα πουλιά που κελαηδούν ανάμεσα στα δέντρα. Κι όταν έρχεται το σούρουπο, ο ήλιος βασιλεύει στο διάσελο της Ιθώμης, σκορπίζοντας χρυσές και πορτοκαλιές ανταύγειες στον ουρανό. Είναι στιγμές που μοιάζουν ζωγραφισμένες από χέρι ποιητή.
Ο κάμπος της Βαλύρας δεν είναι μόνο όμορφος· είναι και γενναιόδωρος. Η γη του χαρίζει πλούσιους καρπούς και τρέφει ανθρώπους και ζώα εδώ και αιώνες. Ανάμεσα στους ασημοπράσινους ελαιώνες και στα καρποφόρα λιβάδια βόσκουν τα κοπάδια των κτηνοτρόφων του χωριού, συνεχίζοντας μια παράδοση δεμένη βαθιά με τη Μεσσηνιακή γη. Η φύση εδώ δεν γνωρίζει στασιμότητα· αλλάζει πρόσωπα με τις εποχές και προσφέρει κάθε φορά νέες εικόνες, αρώματα και χρώματα.
Την νοιξη ο κάμπος στολίζεται με μοναδικά αγριολούλουδα. Ανάμεσα στα χόρτα ξεπροβάλλουν μάραθα, αγριομάρουλα, άγρια ραδίκια, ζωχοί και πικραλίδες. Οι φράχτες ντύνονται με φύλλα αμπέλου και η γη μοσχοβολά από τη φρεσκάδα της νέας ζωής. Οι άνθρωποι της Βαλύρας γνωρίζουν καλά τα δώρα της φύσης και συνεχίζουν να συλλέγουν από τη γη τα άγρια χόρτα που έθρεψαν γενιές ολόκληρες, κρατώντας ζωντανή τη σχέση τους με τον τόπο.
Αυτή την εποχή, ξεχωριστή θέση στην ομορφιά του κάμπου έχουν τα σκουλαρικάκια, τα μικρά εκείνα αγριολούλουδα που μοιάζουν με πολύχρωμα στολίδια της φύσης. Από παλιά τα παιδιά τα μάζευαν με χαρά, τα έβαφαν και δημιουργούσαν όμορφες ανθοδέσμες, γεμάτες χρώμα και παιδική φαντασία. Οι εικόνες αυτές μένουν ανεξίτηλες στη μνήμη των ανθρώπων της Βαλύρας και συνδέονται με την αθωότητα και τη γλυκύτητα των περασμένων χρόνων.
Τα περιβόλια του κάμπου αποτελούν έναν θησαυρό της περιοχής. Οι λεμονιές και οι πορτοκαλιές πρόσφεραν απλόχερα τους καρπούς τους τον Χειμώνα και την Άνοιξη, γεμίζοντας τα σπίτια με αρώματα εσπεριδοειδών και βιταμίνες. Τώρα, καθώς η φύση προχωρά προς το καλοκαίρι, οι κάτοικοι περιμένουν με ανυπομονησία τα κορόμηλα, ενώ ήδη απολαμβάνουν τα γλυκά μούσμουλα. Οι εποχές εδώ έχουν γεύση, μυρωδιά και χρώμα· κάθε μήνας φέρνει τα δικά του δώρα.
Ξεχωριστή θέση στη χλωρίδα του κάμπου κατέχουν και οι άγριες ορχιδέες, σπάνια και πανέμορφα άνθη που στολίζουν διακριτικά τη Μεσσηνιακή γη. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει το «μελισσάκι», η ορχιδέα που μοιάζει με μικρή μέλισσα, αλλά και οι περίφημες ορχιδέες της Λαμπρής, που ανθίζουν γύρω στην περίοδο του Πάσχα και χαρίζουν μια σχεδόν μυσταγωγική ομορφιά στα λιβάδια. Τον Φεβρουάριο, πάλι, ο κάμπος γεμίζει από τις αναεμώνες και τα ευωδιαστά μανουσάκια, που σκορπίζουν το άρωμά τους στον αέρα και προαναγγέλλουν τον ερχομό της Άνοιξης.
Όμως η μαγεία της Βαλύρας δεν περιορίζεται μόνο στα λουλούδια και στους καρπούς της γης. Είναι ένα τοπίο που αλλάζει συνεχώς πρόσωπο μέσα στη μέρα και στον χρόνο. Το πρωινό φως, οι απογευματινές σκιές, τα σύννεφα που ταξιδεύουν πάνω από τον Ταΰγετο και την Ιθώμη, οι αντανακλάσεις του ήλιου στον Πάμισο, δημιουργούν ένα αδιάκοπο παιχνίδι εικόνων και χρωμάτων. Ο ουρανός μοιάζει να αλλάζει σελίδες σε ένα ατέλειωτο βιβλίο ζωής, γεμάτο φανταστικές αποχρώσεις και συγκινήσεις.
Για τους πεζοπόρους και τους φυσιολάτρες, ο κάμπος της Βαλύρας αποτελεί έναν μικρό παράδεισο. Κάθε μονοπάτι κρύβει και μια νέα έκπληξη: ένα αγριολούλουδο που ανθίζει διακριτικά, ένα κοπάδι που περνά ήρεμα στο λιβάδι, μια μυρωδιά από μάραθο ή λεμονανθούς, ένα ηλιοβασίλεμα που κόβει την ανάσα. Οι διαδρομές αποκτούν ιδιαίτερη ομορφιά μέσα από το Tsouka Trail, που δίνει την ευκαιρία στους επισκέπτες να γνωρίσουν τη φύση, την ιστορία και τη γαλήνη αυτού του τόπου.
Θερμές ευχές αξίζουν σε όλους τους πεζοπόρους του Tsouka Trail, που με αγάπη ανακαλύπτουν και αναδεικνύουν τις ομορφιές της Βαλύρας. Ιδιαίτερη αναφορά ανήκει και στην ψυχή της ομάδας, στην κα Σοφία Μπούτση-Καρύδη, που με θέρμη ψυχής έχει αγκαλιάσει αυτή την όμορφη δραστηριότητα.
Ο κάμπος της Βαλύρας δεν είναι απλώς μια γεωγραφική περιοχή της Μεσσηνίας. Είναι ένας ζωντανός οργανισμός γεμάτος φως, αρώματα, μνήμες και παραδόσεις. Είναι μια γη που συνεχίζει να γεννά ομορφιά και να προσφέρει γαλήνη σε όποιον την περπατήσει και τη νιώσει πραγματικά. Μέσα στις εναλλαγές των εποχών και στις χρωματικές μεταμορφώσεις του ουρανού, ο επισκέπτης αντιλαμβάνεται πως η φύση εδώ δεν παύει ποτέ να δημιουργεί μικρά καθημερινά θαύματα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου