Μέρος τρίτο
Αγαπητοί
σύνεδροι, αγαπητοί εισηγητές, αγαπητοί φοιτητές.
Λόγο
του
περιορισμού του χρόνου, θα περιγράψουμε επιλεκτικά ορισμένους
συγγραφείς διαπιστώνοντας και ορισμένα παράδοξα στη ελληνική
εκπαίδευση,
το ίδιο διδακτικό εγχειρίδιο να
διδάσκεται σε διαφορετικές τάξεις.
1. Δημήτρης Δάρβαρης
Το 1797 εγκαταστάθηκε μόνιμα στη Βιέννη και ανέλαβε τη
διεύθυνση του σχολείου της ελληνικής παροικίας. Προσπαθούσε να παντρέψει τη χριστιανική πίστη
με την αρχαία ελληνική φιλοσοφία και
θεωρείται ένας από τους σημαντικότερους εκπροσώπους του Ελληνικού Διαφωτισμού
και ανήκε στον κύκλο που εξέδιδε
το περιοδικό Ερμής ο Λόγιος. Βοήθησε
τους δασκάλους της εποχής με τα πονηματά του και έδινε συμβουλές στην διδακτική
γνωστικών αντικείμενων, στα μαθηματικά και στη φυσική. Ήταν ο παραγωγικότερος συγγραφέας των σχολικών
εγχειριδίων της προεπαναστατικής
περιόδου. Από τα περίπου 35 πονηματά του αυτό που
μου άρεσε περισσότερο έχει τίτλο: Οικιακή
διδασκαλία της φύσεως, 1810, σελίδες 384, περιλαμβάνει. Ομιλίαι, Έπαυλη,
Λιβάδι, Χωράφι, Αμπέλι, Όσπρια, Κάνναβη, Λινάρι, Λατομία, Λιθάνθρακες,
Μέταλλα, Ζώα, Πτηνά, Φωλιές, Ψάρια, Ουράνια
σώματα κ.λ.π.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου