Το δώρο του μπάρμπα Δημητρού

 

                                                                    Φωτό: Pinterest

Ο μπάρμπα Δημητρός ήταν ένας απόφοιτος του Σχολαρχείου, πολύ εργατικός γεωργός της δεκαετίας του 1960. Είχαν ήδη μεγαλώσει τέσσερα παιδιά του, ζούσαν στην Αμερική, και έμενε στο παλιό πατρικό του σπίτι έξω από τη Μεσσήνη, με την καλή του σύζυγο και άριστη νοικοκυρά, την κυρά Αγνή. Όταν τα παιδιά ήταν μικρά, το πρόγραμμα της οικογένειας ήταν πλούσιο σε δραστηριότητες· έτρεχαν οι δύο γονείς να προλάβουν τα πάντα. Τώρα όμως, που η οικογενειακή φωλιά είχε αδειάσει, ένα παράπονο σκέπαζε τα πάντα, μαζί με τα ροζιασμένα χέρια, τις βαθιές ρυτίδες στο μέτωπο και τα χιονισμένα τους μαλλιά.

Ο μπάρμπα Δημητρός, για να μην κάθεται μέσα στο σπίτι, να σκέφτεται και να μελαγχολεί, πάντα κάποια αγροτική εργασία έβρισκε καθημερινά, για να απασχολείται μέχρι το ηλιοβασίλεμα.

Η  κυρά Αγνή είχε εναποθέσει τις ελπίδες της στον Θεό· πήγαινε τακτικά στην εκκλησία, επισκεπτόταν συνομήλικες γειτόνισσες, συγγενείς και φίλες, μαγείρευε, έφτιαχνε παραδοσιακά γλυκίσματα και έπλεκε πουλόβερ και ζακέτες για τον άνδρα της. Συντροφιά της ήταν ένα όμορφο, χνουδωτό, ασπρόμαυρο γατάκι, που το φρόντιζε σαν παιδί της.

Παραμονή της ονομαστικής της εορτής, στις 20 Ιανουαρίου 1961, προς το απόγευμα,

έβαλε πάνω στον ξύλινο πάγκο της όλα τα σύνεργα ζαχαροπλαστικής για να φτιάξει μια λαχταριστή καρυδόπιτα, την οποία θα μοίραζε στην εκκλησία ανήμερα της γιορτής της, στις 21 Ιανουαρίου, που τιμάται η μνήμη της Αγίας Αγνής.

Ο μπάρμπα Δημητρός, σαν να είχε λησμονήσει εκείνη την ημέρα για χρόνια, μόλις επέστρεψε από τα κτήματα και είδε σιροπιασμένη την καρυδόπιτα, θυμήθηκε! Έσφιξε τα χείλη του και δεν είπε τίποτα. Κάθε χρόνο χάριζε μια ανθισμένη γλάστρα στη γυναίκα του.  Σαν αστραπή πέρασε από το μυαλό του μια γωνιά στο περιβόλι όπου είχαν ανθίσει μανουσάκια. Έτσι σκέφτηκε να πάρει μια γλάστρα και την αξίνα του από το κατώγι και να τα μεταφυτέψει, για να τα προσφέρει ως δώρο γιορτής στην αγαπημένη του σύντροφο.

Δεν κάθισε σε καρέκλα για να ξεκουραστεί.

– Ξέχασα το πορτοφόλι μου στο κτήμα, είπε στην κυρά Αγνή, πάω να το βρω και επιστρέφω.

Κρυφά, άρπαξε την αξίνα και μια γλάστρα από το κατώγι και πήρε τον δρόμο για το κτήμα.

Η γιαγιά Αγνή, που ανησύχησε, δεν τον έχασε από τα μάτια της από το παράθυρο της κουζίνας. Μόλις είδε τη γλάστρα και την αξίνα, αμέσως βγήκε στον δρόμο και του φώναξε:

– Δημητρό, το πορτοφόλι σου είναι κάτω από το μαξιλάρι σου. Γύρισε πίσω.

Εκείνος της έριξε μια απογοητευμένη ματιά και επέστρεψε μουρμουρίζοντας.

Μόλις πλησίασε, τον αγκάλιασε και του είπε χαμογελώντας:

– Άσε τα καημένα να χαρούν τον γάμο των ανθών τους, μην τα ταράζεις. Μου έχεις γεμίσει τον κήπο με λουλούδια. Δεν χρειάζονται άλλα.

– Και τι δώρο να σου κάνω, κυρά Αγνή, που είσαι και ιδιότροπη; Ακούς εκεί να με παρακολουθεί από το παράθυρο;

– Ένα πολύ ωραίο δώρο θα ήθελα, αλλά εσύ δεν μου το έχεις κάνει εδώ και πενήντα χρόνια.

– Αμάν! Τι δεν σου έχω κάνει; Λίγο νωρίς δεν το θυμήθηκες;

– Να νηστέψεις απόψε και να κοινωνήσουμε μαζί αύριο στην εκκλησία.

– Πώς να νηστέψω; Αν δεν φάω τα μεζεδάκια μου, αν δεν πιώ το κρασάκι μου, δεν μπορώ να χαλαρώσω και να κοιμηθώ το βράδυ. Με το φορείο θέλεις να με πας στην εκκλησία;

– Καλά, είπε εκείνη με χαμηλό βλέμμα, και σώπασε.

Μετά από λίγη ώρα πήγε κοντά της και προσπάθησε να τη χαϊδέψει στον ώμο, όμως ήταν ψυχρή σαν παγωμένο κούτσουρο και αναστατώθηκε ο μπάρμπα Δημητρός.

– Μπας και πέθανες και δεν το κατάλαβα; την ρώτησε.

Εκείνη προσπάθησε να κρύψει ένα δάκρυ στα μάτια της.

Δεν επέμεινε. Πήγε και κάθισε ο κουρασμένος γεωργός δίπλα στο τζάκι. Ήταν κρύα η ημέρα και ένα γλυκό χουζούρι στην παλιά και βαθιά πολυθρόνα, δίπλα στη φωτιά, ήταν ό,τι πρέπει για να ξανανιώσουν τα κρύα μέλη του.

Καθώς  ακούμπησε, ο ανοιχτός συναξαριστής χτύπησε ελαφρά την πλάτη του κάτω από το ριχτάρι. Άπλωσε το χέρι του και έπιασε το βιβλίο. Τότε του ήλθε μια ωραία ιδέα για να ανεβάσει το συναίσθημα της γυναίκας του και να αποσπάσει τον θαυμασμό της:

– Αγνούλα, της είπε γλυκά, θέλεις να σου διαβάσω δυνατά τον βίο της Αγίας Αγνής, εδώ που έχεις ανοίξει το βιβλίο και δεν πρόλαβες με τα γλυκά που φτιάχνεις;

Η κυρά Αγνή άνοιξε διάπλατα τα μάτια της, σαν να ξύπνησε από λήθαργο.

– Ναι! Δυνατά να τον διαβάσεις, για να σε ακούω καλά.

Η Αγία Αγνή υπήρξε μια από τις πιο σεβάσμιες παρθένες και μάρτυρες της πρώιμης Χριστιανικής Εκκλησίας. Γεννήθηκε στη Ρώμη κατά τον 3ο αιώνα μ.Χ., σε μια εύπορη και ευσεβή οικογένεια. Από πολύ νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την αφοσίωσή της στον Θεό, την παρθενία και την αγνότητά της. Παρά το νεαρό της ηλικίας της, η Αγνή έδειξε σταθερή πίστη και αποφασιστικότητα να ακολουθήσει τον Χριστό, υπερβαίνοντας τις κοσμικές και οικογενειακές πιέσεις για γάμο.

Η ιστορία της Αγίας Αγνής είναι στενά συνδεδεμένη με τη μαρτυρική της πορεία. Κατά την περίοδο των διωγμών του Ρωμαϊκού κράτους εναντίον των Χριστιανών, η Αγνή αρνήθηκε να παντρευτεί έναν πλούσιο και ισχυρό άνδρα, ο οποίος επιθυμούσε να την κάνει σύζυγό του. Η απόφασή της να παραμείνει παρθένα και αφοσιωμένη στον Θεό προκάλεσε την οργή των ειδωλολατρών αξιωματούχων, οι οποίοι την υπέβαλαν σε βασανιστήρια και απειλές. Παρά τις πιέσεις, η Αγνή παρέμεινε αλύγιστη στην πίστη της και δεν υπέκυψε στις απαιτήσεις τους.

Η παράδοση αναφέρει ότι οι βασανιστές της προσπάθησαν να την εξευτελίσουν και να την εκθέσουν σε ατιμία, αλλά το θαύμα του Θεού την προστάτευσε. Το σώμα της παρέμεινε άθικτο και αγνό, γεγονός που ενίσχυσε τη φήμη της και προσέλκυσε πολλούς πιστούς στη χριστιανική πίστη. Τελικά, η Αγνή μαρτύρησε με μαρτυρικό θάνατο σε ηλικία μόλις 12 ή 13 ετών, διατηρώντας την παρθενία και την αφοσίωσή της στον Χριστό μέχρι την τελευταία της στιγμή.

Μετά τον θάνατό της, η μνήμη της Αγνής τιμήθηκε ιδιαίτερα στη Ρώμη και σε όλη την Εκκλησία. Ο ναός της Αγίας Αγνής στη Ρώμη αποτελεί σημαντικό προσκύνημα των πιστών. Η Αγία Αγνή θεωρείται προστάτιδα των νέων κοριτσιών, των παρθένων, αλλά και των ασθενών και των παιδιών, ενώ η αγνότητά της συμβολίζει τη νίκη της πίστης και της αρετής πάνω στις κοσμικές και σαρκικές επιθυμίες.

Η ζωή της Αγνής αποτελεί φωτεινό παράδειγμα πίστης, θάρρους και αφοσίωσης. Μέσα από τη μαρτυρική της θυσία, διδάσκει στους πιστούς την αξία της παρθενίας ως πνευματικής αφοσίωσης, αλλά και τη σημασία της σταθερότητας και του θάρρους απέναντι στις δυσκολίες. Η μνήμη της γιορτάζεται στις 21 Ιανουαρίου, ημέρα κατά την οποία οι πιστοί τιμούν το θάρρος και την αφοσίωση της Αγνής στη Χριστιανική πίστη.

Η Αγία Αγνή παραμένει μέχρι σήμερα ένα φωτεινό παράδειγμα πίστης, θάρρους και ακεραιότητας. Η ιστορία της εμπνέει χιλιάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο, δείχνοντας ότι η αληθινή πίστη απαιτεί θάρρος, αφοσίωση και ακεραιότητα, ανεξαρτήτως ηλικίας ή κοινωνικής κατάστασης. Μέσα από τη μνήμη και τη ζωή της, η Αγνή συνεχίζει να κατευθύνει τους πιστούς προς την αρετή και τη σταθερότητα στην πίστη.

– Γυναίκα, τώρα με αγαπάς λιγάκι; ρώτησε ο μπάρμπα Δημητρός.

Εκείνη, με λερωμένα χέρια, πήγε σιγά κοντά του και του έδωσε ένα φιλί στο μάγουλο λέγοντας:

– Όμως, Δημητρό, δεν διάβασες την ευχή μου προς την Αγία Αγνή στην τελευταία σελίδα, του είπε.

Εκείνος, έκπληκτος, γύρισε γρήγορα τα φύλλα και διάβασε:

"Αγία μου Αγνή, εύχομαι ο άνδρας μου την ημέρα της εορτής μου να με συνοδεύει στην εκκλησία."

Μπορεί ο μπάρμπα Δημητρός να μην κοινώνησε ανήμερα της μνήμης της Αγίας Αγνής, αλλά μέχρι τα βαθιά τους γεράματα, ως δώρο Θεού, συνόδευε τη γυναίκα του την ημέρα της ονομαστικής της εορτής στην εκκλησία.

-Λόγος Θείου Φωτός