Φωτό: Pinterest
Η Μαριάννα, το έτος 2015, ήταν μία νεαρή και πολλά υποσχόμενη ψυχολόγος. Είχε ολοκληρώσει τις μεταπτυχιακές της σπουδές στον Τομέα Ψυχολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών και επρόκειτο να φύγει άμεσα για το Λονδίνο, προκειμένου να πραγματοποιήσει ένα δεύτερο Μάστερ, μέχρι τη στιγμή που γνώρισε έναν γιατρό, δύο χρόνια μεγαλύτερό της, και τον ερωτεύθηκε σφόδρα.
Εκείνος ανταποκρινόταν στο κάλεσμά της, είχε όμως ένα πρόβλημα. Ψυχαναγκαστικά κοιτούσε συνεχώς στο κινητό του τη μορφή του, για να διαπιστώσει αν είναι όπως πρέπει — δηλαδή άψογος, κοινώς κούκλος. Αφιέρωνε πολλές ώρες στο κινητό του τηλέφωνο· παρατηρούσε το πρόσωπό του, το φωτογράφιζε και το κοιτούσε με τις ώρες στην οθόνη του υπολογιστή του.
Μία ημέρα, καθώς περπατούσαν με τη Μαριάννα στον Εθνικό Κήπο, δεν πρόσεξε και έπεσε κατά λάθος επάνω στο καρότσι μίας νεαρής και νευρικής μητέρας, που είχε ένα δίχρονο αγοράκι. Εκείνη εκνευρίστηκε, καθώς τον είδε να χαζεύει ναρκισσιστικά τον εαυτό του, και του απάντησε μεγαλόφωνα:
— Είσαι και πολύ νάρκισσος!
Εκείνος τότε αποποιήθηκε τον ναρκισσισμό του, ανέλαβε τον ρόλο του γιατρού και προθυμοποιήθηκε να δει μήπως συνέβη κάτι και χτύπησε το παιδάκι, δεν παρέλειψε όμως να τονίσει:
— Μην ανησυχείτε, κυρία μου. Γιατρός είμαι.
— Καλός είσαι! του απάντησε εκείνη. Άκου εκεί, είναι γιατρός! Πρώτα χτυπάμε το παιδί και μετά το γιατρεύουμε.
Εκείνος την κοίταξε μέσα από τα δόντια του και ούτε που ίδρωσε το αυτί του.
Αυτό και άλλα περιστατικά, όπως η επίδειξη του ακριβού του ρολογιού και η υποτίμηση του φθηνού ρολογιού της Μαριάννας, άρχισαν σιγά σιγά να παγώνουν το συναίσθημα μέσα της. Όσο έβλεπε ότι ο Άλκης δεν είχε διάθεση να αλλάξει — μάλλον επιθυμούσε να αλλοιώσει τη δική της προσωπικότητα — η Μαριάννα άρχισε να σκέπτεται σοβαρά το μεταπτυχιακό στο Λονδίνο.
Κι ενώ εκείνος έκανε νύξεις για αρραβώνα, την έβρισκε σιωπηλή και απόμακρη. Οι συναντήσεις τους άρχισαν να αραιώνουν και ο Άλκης ήταν όλο νεύρα. Τότε άρχισε να μην βλέπει πλέον τον εαυτό του στο κινητό τηλέφωνο, αλλά μία φωτογραφία της Μαριάννας, όπου ήταν αγκαλιά σε ένα συνέδριο στο Πανεπιστήμιο.
Όταν του ανακοίνωσε ότι φεύγει για το Λονδίνο, σε μία καφετέρια όπου συναντήθηκαν, ήταν η πρώτη φορά που είδε τα μάτια του υγρά.
Ήθελε εκείνη τη στιγμή να του πει: «Κοίταξε τώρα το πρόσωπό σου στον καθρέφτη, να δεις πόσο ωραίος είσαι», αλλά κρατήθηκε.
Η Μαριάννα έμεινε στο Λονδίνο τρία χρόνια και στη συνέχεια επέστρεψε στην Αθήνα, όπου άνοιξε το δικό της γραφείο. Μία ημέρα χρειάστηκε να πάει σε ένα από τα δημόσια νοσοκομεία της Αθήνας, για να δει μία καρκινοπαθή γυναίκα και να της προσφέρει ψυχολογική ενίσχυση.
Εκεί, προς έκπληξή της, ο Άλκης ολοκλήρωνε την ειδικότητά του στην Ογκολογία. Ήταν χλωμός και σκυθρωπός. Την κοίταξε με ένα φευγαλέο χαμόγελο. Ο ίδιος, πριν από δύο χρόνια, είχε παρουσιάσει καρκίνο του προστάτη και ανέκαμψε μετά βασάνων. Αισθανόταν πλέον μάχιμος ιατρός κατά του καρκίνου και δεν είχε χρόνο ούτε να δει τον εαυτό του στο κινητό του, ούτε καν να ανασάνει. Η σειρά των ασθενών που περίμεναν ήταν πολύ μεγάλη και η εξέταση με τη συνταγογράφηση διαρκούσαν πολλές ώρες.
Η Μαριάννα αισθάνθηκε θαυμασμό για τη μεγάλη πρόοδο του Άλκη και ήθελε να τον σφίξει στην αγκαλιά της, αλλά κράτησε τα προσχήματα και επικεντρώθηκε στη βοήθεια προς την κυρία που είχε πάει να επισκεφθεί.
Όταν τελείωσε και μπήκε στο αυτοκίνητό της, αισθανόταν βαθιά θλίψη. Σήκωσε τότε το κεφάλι της και κοίταξε τον εαυτό της στον καθρέφτη του αυτοκινήτου, για να δει πώς φαίνεται, ώσπου κάποιος της χτύπησε το τζάμι και της είπε:
— Είσαι και πολύ νάρκισσος!
— Όχι, απάντησε εκείνος. Καθαριστής είμαι στη μονάδα και μου είπε ο κύριος Άλκης να σας προλάβω και να σας δώσω αυτόν τον φάκελο.
Ήταν ένας φάκελος με το τηλέφωνο και την ηλεκτρονική διεύθυνση του πολλά υποσχόμενου γιατρού.
Η Μαριάννα γέλασε μέχρι τα αυτιά και ένα βάρος έφυγε από την καρδιά της. Ήταν σίγουρο ότι ήθελε να τον ξαναδεί.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου