Φωτό: Pinterest
Ἡ φράση εἶναι ἀπὸ τήν «ἀρχιερατικὴ προσευχή», τὴν προσευχὴ τοῦ Κυρίου πρὸς τὸν Πατέρα Του (Ἰωάν., ιζ’ 1-26), καὶ ἀποτελεῖ μέρος τοῦ Α’ Εὐαγγελίου τῆς Μεγάλης Πέμπτης, ποὺ σχεδὸν ποτὲ δὲν ἀκοῦμε ἢ δὲν δίνουμε τὴν δέουσα σημασία.
Τὸ Α’ Εὐαγγέλιο (Ἰωάν., ιγ’ 31- ιη’ 1), ἰδιαίτερα ἐκτεταμένο, ξεκινάει ὡς ἑξῆς: «Νῦν ἐδοξάσθη ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου...»
Ὁ Κύριος, ἀπευθυνόμενος πρὸς τοὺς μαθητές Του, τοὺς λέει ὅτι τώρα ποὺ ὁ Ἰούδας πηγαίνει νὰ τὸν προδώση καὶ ἀρχίζει τὸ Πάθος Του, δοξάσθηκε, -διότι τὸ Πάθος θὰ ὀδηγήση στὴν ἔνδοξη Ἀνάστασή Του.
«Εἰ ὁ Θεὸς ἐδοξάσθη ἐν αὐτῷ, καὶ ὁ Θεὸς δοξάσει αὐτὸν ἐν ἑαυτῷ...».
Ἀφοῦ ὁ Θεὸς δοξάσθηκε διὰ τοῦ Υἱοῦ, θὰ δοξάσει τὸν Υἱό Του ὁ Ἴδιος, προσωπικά («ἐν ἑαυτῷ»), -θὰ τὸν ἀναστήση ἐκ νεκρῶν καὶ θὰ τὸν ἀνεβάση στὸν οὐρανό, καθίζοντάς Τον στὰ δεξιά Του.
«...καὶ εὐθὺς δοξάσει αὐτόν.» Καὶ αὐτὸ θὰ γίνη σύντομα. Πράγματι, 40 μέρες μετὰ ἀπὸ τὴν Ἀνάσταση θὰ γίνη ἡ Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου!
Ἀνάμεσα στὶς προτροπὲς τοῦ Κυρίου πρὸς τοὺς μαθητές Του, στὸ παραπάνω Εὐαγγέλιο, ξεχωρίζουμε τὶς ἑξῆς:
«...ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους, καθὼς ἠγάπησα ὑμᾶς...»,
«...μὴ ταρασσέσθω ὑμῶν ἡ καρδία. πιστεύετε εἰς τὸν Θεόν, καὶ εἰς ἐμὲ πιστεύετε».
«...εἰρήνην τὴν ἐμὴν δίδωμι ὑμῖν, οὐ καθὼς ὁ κόσμος δίδωσιν...»
«...ἐὰν μείνητε ἐν ἐμοὶ καὶ τὰ ῥήματά μου ἐν ὑμῖν μείνῃ, ὃ ἐὰν θέλητε, αἰτήσασθε, καὶ γενήσεται ὑμῖν.»
«...ἵνα πάντες -ὄχι μόνον οἱ μαθητές Του, ἀλλὰ οἱ πιστεύοντες στὸν λόγο Του- ἓν ὦσιν, καθὼς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοί, κἀγὼ ἐν σοί...»
Τὸ αἴτημα τῆς ἐν Χριστῷ ἑνότητος τὸ διατυπώνει ὁ Κύριος τρεῖς φορὲς μέσα στὴν ἀρχιερατική Του προσευχή (Ἰωάν., ιζ’, 1-26), ποὺ ἀποτελεῖ τὸ τέλος τοῦ Α’ Εὐαγγελίου τῆς Μεγάλης Πέμπτης, πρᾶγμα ποὺ δείχνει τὴν σημασία ποὺ ἀποδίδει σὲ αὐτήν.
Προσοχή! Δὲν λέει τὴν ἑνότητα πάντων χωρὶς Χριστό, ἀλλὰ τὴν ἑνότητα «ἐν ἐμοί» καί «ἐν σοί», στὸ πρόσωπό Του καὶ στὸ πρόσωπο τοῦ Πατέρα Του, διότι αὐτοὶ εἶναι ἕνα («καθὼς ἡμεῖς ἓν ἐσμέν»).
Τὴν προτροπὴ αὐτὴν τοῦ Κυρίου νὰ ἔχουμε, ἀδελφοί μου, κατὰ νοῦ, ὄχι μόνον ἐπειδὴ ὁ Κύριός μας μὲ τό «πάντες» ἀπευθύνεται σὲ ὅλους μας, ἀλλὰ πολὺ περισσότερο ἐπειδὴ ἀποτελεῖ τὴν τελευταία -ἄρα καὶ μεγαλύτερη- ἐπιθυμία Του, πρὶν ἀπὸ τὸ Πάθος. Ἐξ ἄλλου, «ἐν τούτῳ γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταὶ ἐστέ, ἐαν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις.» (Ἰωάν., ιγ’ 35), ὅπως μᾶς προτρέπει λίγο παραπάνω στὸ ἴδιο Εὐαγγέλιο.
Τέλος, ἐὰν καὶ πάλι δὲν προλάβουμε νὰ ἀκούσουμε σήμερα βράδυ αὐτὸ τὸ ὑπέροχο Εὐαγγέλιο, καλὸ θὰ εἶναι νὰ τὸ ἀναγιγνώσκουμε συχνὰ οἱ ἴδιοι, γιὰ νὰ μάθουμε -ναί, νὰ μάθουμε!- νὰ ἤμαστε σωστοὶ χριστιανοί.
Ἀμήν! Καλὴ Ἀνάσταση!
Σοφία Μπεκρῆ, φιλόλογος -θεολόγος
Ορθόδοξος Πολιτιστικός Σύλλογος ΕΠΑΛΞΕΙΣ
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου