Παναγία Πορταΐτισσα. Φωτό: Ιερά Μεγίστη Μονή Βατοπαιδίου
Η είδηση του σοβαρού τροχαίου ατυχήματος στο οποίο ενεπλάκησαν τέσσερις μοναχοί της Ιεράς Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους προκάλεσε βαθιά συγκίνηση και ανησυχία στο πανελλήνιο. Άνθρωποι κάθε ηλικίας και κοινωνικής προέλευσης, πιστοί και μη, ένωσαν τις σκέψεις και τις προσευχές τους για την υγεία των πατέρων, οι οποίοι, αφιερωμένοι ολοκληρωτικά στον Θεό και στη διακονία του ανθρώπου, βρέθηκαν ξαφνικά αντιμέτωποι με τη δοκιμασία του πόνου και της ασθένειας.
Η δοκιμασία ως σταυρός και ελπίδα
Στην ορθόδοξη πνευματική παράδοση, ο πόνος και η δοκιμασία δεν νοούνται ως τιμωρία, αλλά ως σταυρός που, όταν σηκώνεται με ταπείνωση και πίστη, μπορεί να μεταμορφωθεί σε πηγή θείας χάριτος. Οι μοναχοί, άνθρωποι της προσευχής και της άσκησης, γνωρίζουν βαθιά αυτή την αλήθεια. Όμως η δοκιμασία αυτή δεν αφορά μόνο τους ίδιους· αφορά και όλους εμάς που καλούμαστε να σταθούμε πνευματικά δίπλα τους.
Οι τέσσερις πατέρες της Ιεράς Μονής Ιβήρων δεν είναι απλώς τέσσερα πρόσωπα που τραυματίστηκαν σε ένα ατύχημα. Είναι ζωντανά μέλη της Εκκλησίας, φορείς προσευχής, παρηγοριάς και πνευματικής καθοδήγησης για αμέτρητους ανθρώπους, που έχουν βρει στήριγμα στον λόγο και στο παράδειγμά τους. Η δοκιμασία τους γίνεται, κατά έναν μυστικό τρόπο, δοκιμασία ολόκληρου του σώματος της Εκκλησίας.
Ιδιαίτερη μνεία στον Ιερομόναχο Ευσέβιο
Ιδιαίτερη ανησυχία προκαλεί η κατάσταση της υγείας του Ιερομόναχου Ευσεβίου, ο οποίος, σύμφωνα με τις πληροφορίες, νοσηλεύεται διασωληνωμένος και σε κρίσιμη κατάσταση. Η ανθρώπινη αδυναμία έρχεται εδώ αντιμέτωπη με τα όριά της, όμως η πίστη μάς καλεί να μη χάνουμε την ελπίδα. Η Εκκλησία, διαχρονικά, έχει βιώσει θαυμαστές επεμβάσεις της θείας χάριτος σε στιγμές που όλα φαίνονταν ανθρώπινα αδύνατα.
Η προσευχή για τον Ιερομόναχο Ευσέβιο δεν είναι απλώς μια ευχή για σωματική αποκατάσταση, αλλά μια παράκληση προς τον Πανάγαθο Θεό να του χαρίσει δύναμη, υπομονή και, εφόσον είναι το θέλημά Του, πλήρη ίαση. Παράλληλα, προσευχόμαστε και για τους ιατρούς και το νοσηλευτικό προσωπικό που τον φροντίζουν, ώστε να τους φωτίζει ο Θεός στο δύσκολο έργο τους.
Οι υπόλοιποι πατέρες: Γέροντας Χρυσόστομος, Μοναχός Παΐσιος και Μοναχός Θεόφιλος
Οι σκέψεις και οι ευχές μας στρέφονται εξίσου και προς τους υπόλοιπους τρεις πατέρες: τον Γέροντα Χρυσόστομο, τον Μοναχό Παΐσιο και τον Μοναχό Θεόφιλο. Κάθε τραυματισμός, ακόμη και αν δεν χαρακτηρίζεται «κρίσιμος», αποτελεί σοβαρή δοκιμασία, ιδίως όταν συνοδεύεται από πόνο, φόβο και αβεβαιότητα.
Ευχόμαστε ο Κύριος να τους ενισχύει σωματικά και ψυχικά, να απαλύνει τους πόνους τους και να τους χαρίσει ταχεία ανάρρωση. Η μοναχική ζωή, που είναι αφιερωμένη στην ησυχία και στην προσευχή, διακόπτεται βίαια όταν ένας μοναχός βρίσκεται σε νοσοκομειακό κρεβάτι. Ωστόσο, ακόμη και εκεί, η προσευχή συνεχίζεται, συχνά σιωπηλή, αλλά βαθιά και δυνατή.
Η δύναμη της κοινής προσευχής
Σε τέτοιες στιγμές, η κοινή προσευχή αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Όταν πολλοί άνθρωποι προσεύχονται για τον ίδιο σκοπό, δημιουργείται μια πνευματική ενότητα που υπερβαίνει τον χώρο και τον χρόνο. Η προσευχή δεν αναιρεί την ιατρική επιστήμη· αντιθέτως, τη συνοδεύει και τη στηρίζει, αναγνωρίζοντας ότι κάθε θεραπεία, τελικά, αποτελεί καρπό συνεργασίας ανθρώπινης προσπάθειας και θείας χάριτος.
Καλούμαστε όλοι, ο καθένας από το δικό του μετερίζι, να μνημονεύουμε τους τέσσερις πατέρες στις προσωπικές μας προσευχές, στις θείες λειτουργίες και στις παρακλήσεις. Ακόμη και μια απλή, ταπεινή ευχή, ειπωμένη με πίστη, έχει τη δική της αξία.
Ευχές από καρδιάς
Με βαθιά συγκίνηση, απευθύνουμε τις ακόλουθες ευχές:
-
Ο Κύριος Ιησούς Χριστός, ο Ιατρός των ψυχών και των σωμάτων, να απλώσει το χέρι Του και να χαρίσει ίαση και αποκατάσταση στους τέσσερις πατέρες.
-
Η Παναγία, η Πορταΐτισσα της Ιεράς Μονής Ιβήρων, η Γοργοεπήκοος και η Ελεούσα Μητέρα όλων μας, να τους σκεπάζει με τη μητρική Της προστασία και να τους χαρίζει παρηγοριά.
-
Οι Άγιοι προστάτες της Ιεράς Μονής Ιβήρων να πρεσβεύουν ακατάπαυστα για την υγεία και τη σωτηρία τους.
-
Να δοθεί δύναμη και υπομονή στους οικείους, στους αδελφούς της Μονής και σε όλους όσοι αγωνιούν για αυτούς.
Κλείνοντας
Η σιωπή που ακολούθησε τις πρώτες ανακοινώσεις για την κατάσταση της υγείας των μοναχών δεν πρέπει να εκληφθεί ως απουσία ελπίδας. Αντιθέτως, είναι ένας χώρος στον οποίο η προσευχή μπορεί να ακουστεί πιο καθαρά. Μέχρι να υπάρξουν νεότερα επίσημα στοιχεία, το χρέος μας είναι να παραμένουμε ενωμένοι, προσευχόμενοι και γεμάτοι εμπιστοσύνη στο έλεος του Θεού.
Ευχόμαστε ολόψυχα σύντομα να ακουστούν ευχάριστα νέα, να επιστρέψουν οι πατέρες υγιείς στο Άγιον Όρος και να συνεχίσουν το πνευματικό τους έργο, ενισχυμένοι όχι μόνο στο σώμα, αλλά και στο πνεύμα.
Ο Θεός μαζί τους. Ταχεία ανάρρωση και πλήρη αποκατάσταση. Αμήν.
-Λόγος Θείου Φωτός
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου