Άγιος Γεώργιος ο Χοζεβίτης

 

Εισαγωγή

Ο Άγιος Γεώργιος ο Χοζεβίτης συγκαταλέγεται στους μεγάλους ασκητές της Παλαιστίνης και αποτελεί φωτεινό παράδειγμα μοναχικής τελειώσεως, υπακοής και ησυχαστικής ζωής. Συνδέεται άρρηκτα με τη φημισμένη Λαύρα του Χοζεβά, ένα από τα σημαντικότερα μοναστικά κέντρα της Ιουδαίας, και τιμάται ιδιαιτέρως για την αγιότητα του βίου και τα θαυμαστά χαρίσματα που του δώρισε ο Θεός (Παπαδοπούλος, 1998).

Βίος

Ο Άγιος Γεώργιος γεννήθηκε στην Κύπρο περί τον 6ο αιώνα. Από νεαρή ηλικία διακρίθηκε για την αγάπη του προς τον Θεό και την έφεσή του προς την ασκητική ζωή. Σε νεαρή ηλικία εγκατέλειψε την πατρίδα του και μετέβη στους Αγίους Τόπους, όπου εγκαταστάθηκε στη Λαύρα του Χοζεβά, κοντά στον χείμαρρο Χοζεβά (σημερινό Ουάντι Κελτ), ακολουθώντας την αυστηρή μοναχική παράδοση της περιοχής (Chitty, 1966).

Υπέμεινε σκληρούς ασκητικούς αγώνες, νηστείες, αγρυπνίες και απόλυτη ακτημοσύνη. Η υπακοή του στους πνευματικούς πατέρες και η βαθιά ταπείνωσή του τον ανέδειξαν σε πρότυπο μοναχού. Μετά την κοίμηση του πνευματικού του πατέρα, αναδείχθηκε ηγούμενος της Λαύρας, διακονώντας τους αδελφούς με διάκριση και αγάπη. Εκοιμήθη οσίως και η μνήμη του τιμάται στις 8 Ιανουαρίου (Συναξαριστής,  1980).

Θαύματα

Ήδη κατά τη διάρκεια της ζωής του, ο Άγιος Γεώργιος ήταν γνωστός για το διορατικό και ιαματικό χάρισμα. Μετά την κοίμησή του, αναφέρονται πολυάριθμα θαύματα: θεραπείες ασθενών, παρηγοριά θλιβομένων και προστασία της Λαύρας από κινδύνους. Το άφθαρτο λείψανό του αποτελεί έως σήμερα πηγή αγιασμού και ευλογίας για τους προσκυνητές (Ιωαννίδης, 2004).

Εκκλησίες και τόποι όπου εορτάζεται

Κέντρο της τιμής του Αγίου αποτελεί η Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτη στην έρημο της Ιουδαίας. Επίσης, ναοί και παρεκκλήσια προς τιμήν του υπάρχουν στην Κύπρο και στην Ελλάδα, κυρίως σε μοναστικά περιβάλλοντα. Η μνήμη του εορτάζεται πανηγυρικά στις 8 Ιανουαρίου με Θεία Λειτουργία και αγρυπνία (Παπαδοπούλος, 1998).

Πνευματικά συμπεράσματα

Ο βίος του Αγίου Γεωργίου του Χοζεβίτη υπενθυμίζει ότι η αγιότητα δεν είναι καρπός εξωτερικών κατορθωμάτων, αλλά ταπεινής υπακοής, σιωπής και αδιάλειπτης προσευχής. Η ζωή του καλεί τον σύγχρονο άνθρωπο να επανεύρει την εσωτερική του ειρήνη, να εμπιστευθεί τον Θεό και να αγωνιστεί πνευματικά ακόμη και μέσα στις «ερήμους» της καθημερινότητας (Ware, 1995).

Απολυτίκιο

(Ήχος πλ. δ’ – κοινό των Οσίων)

Ἐν σοὶ, Πάτερ, ἀκριβῶς διεσώθη τὸ κατ’ εἰκόνα·

λαβὼν γὰρ τὸν Σταυρόν, ἠκολούθησας τῷ Χριστῷ,

καὶ πράττων ἐδίδασκες ὑπερορᾶν μὲν σαρκὸς,

παρερχομένης, ἐπιμελεῖσθαι δὲ ψυχῆς,

πράγματος ἀθανάτου.

Διὸ καὶ μετὰ Ἀγγέλων συναγάλλεται,

Ὅσιε Γεώργιε, τὸ πνεῦμά σου.

Ευχές

Εἴθε ο Άγιος Γεώργιος ο Χοζεβίτης να πρεσβεύει υπέρ πάντων ημών, χαρίζοντας ειρήνη καρδίας, φωτισμό νου και δύναμη στον πνευματικό αγώνα. Αμήν.

Βιβλιογραφία  

Chitty, D. J. (1966). The Desert a City: An Introduction to the Study of Egyptian and Palestinian Monasticism. Oxford: Blackwell.

Ιωαννίδης, Ν. (2004). Οι Όσιοι της Παλαιστίνης. Αθήνα: Αποστολική Διακονία.

Παπαδοπούλος, Σ. (1998). Πατερικόν Αγιολόγιον. Αθήνα: Εκδόσεις Γρηγόρη.

Συναξαριστής. (χ.χ.). Μνήμη Οσίου Γεωργίου του Χοζεβίτου (8 Ιανουαρίου). Αθήνα: Εκκλησιαστικές Εκδόσεις.

Ware, K. (1995). The Orthodox Way. Crestwood, NY: St Vladimir’s Seminary Press.

-Λόγος Θείου Φωτός