Η δύναμη της επιμονής και η νίκη της ταπεινώσεως
Στη ζωή των ανθρώπων συχνά θαυμάζουμε εκείνον που διαθέτει περισσότερα χαρίσματα: μεγαλύτερη ευφυΐα, περισσότερες ικανότητες, φυσικό ταλέντο ή δύναμη. Ο Αίσωπος, όμως, μας υπενθυμίζει ότι τα χαρίσματα, όταν συνοδεύονται από αλαζονεία, μπορούν να οδηγήσουν στην αποτυχία, ενώ η επιμονή, η υπομονή και η ταπείνωση οδηγούν συχνά σε απρόσμενες νίκες.
Ο μύθος της χελώνας και του λαγού δεν είναι απλώς μια ιστορία για έναν αγώνα δρόμου. Είναι μια παραβολή για ολόκληρη τη ζωή.
Ο μύθος
Ένας λαγός κορόιδευε συνεχώς μια χελώνα επειδή περπατούσε πολύ αργά.
Η χελώνα, χωρίς να θυμώσει, του πρότεινε να διαγωνιστούν σε έναν δρόμο μέχρι ένα προκαθορισμένο σημείο.
Ο λαγός ξέσπασε σε γέλια.
Δέχθηκε όμως τον αγώνα, βέβαιος ότι θα νικούσε χωρίς καμία δυσκολία.
Με το σύνθημα της εκκίνησης, ο λαγός έφυγε σαν αστραπή.
Η χελώνα άρχισε να προχωρεί αργά, αλλά χωρίς να σταματά ούτε στιγμή.
Ο λαγός, βλέποντας πόσο πίσω είχε μείνει η αντίπαλός του, σκέφθηκε:
«Έχω τόσο μεγάλο προβάδισμα που μπορώ να ξεκουραστώ λίγο.»
Ξάπλωσε κάτω από ένα δέντρο και αποκοιμήθηκε.
Η χελώνα συνέχισε ακούραστα, βήμα προς βήμα.
Όταν ο λαγός ξύπνησε, άρχισε να τρέχει όσο πιο γρήγορα μπορούσε.
Ήταν όμως αργά.
Η χελώνα είχε ήδη περάσει τη γραμμή του τερματισμού.
Δίδαγμα του Αισώπου:
Η σταθερή επιμονή και η εργατικότητα νικούν πολλές φορές την αλαζονική υπεροχή.
Η σοφία που κρύβεται πίσω από τον μύθο
Ο λαγός δεν ηττήθηκε επειδή ήταν αργός.
Ηττήθηκε επειδή πίστεψε υπερβολικά στον εαυτό του.
Η χελώνα δεν νίκησε επειδή έγινε ξαφνικά γρηγορότερη.
Νίκησε επειδή δεν εγκατέλειψε ποτέ τον δρόμο.
Ο Αίσωπος μας διδάσκει ότι στη ζωή δεν νικά πάντοτε ο πιο προικισμένος.
Νικά εκείνος που δεν σταματά.
Ο άνθρωπος που συνεχίζει να αγωνίζεται, ακόμη και όταν η πρόοδος φαίνεται μικρή, φτάνει συχνά πιο μακριά από εκείνον που στηρίζεται μόνο στις φυσικές του ικανότητες.
Η Αγία Γραφή φωτίζει τον μύθο
Η Αγία Γραφή επαναλαμβάνει συνεχώς ότι ο δρόμος προς τον Θεό είναι δρόμος υπομονής.
Ο Απόστολος Παύλος ο Απόστολος γράφει:
«Τὸν ἀγῶνα τὸν καλὸν ἠγώνισμαι, τὸν δρόμον τετέλεκα, τὴν πίστιν τετήρηκα.»(Β΄ Τιμ. 4,7)
Δεν λέγει ότι έτρεξε γρηγορότερα από όλους.
Λέγει ότι ολοκλήρωσε τον δρόμο.
Και στην προς Προς Εβραίους Επιστολή διαβάζουμε:
«Δι’ ὑπομονῆς τρέχωμεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα.»(Εβρ. 12,1)
Η χριστιανική ζωή δεν είναι αγώνας ταχύτητας.
Είναι αγώνας αντοχής.
Οι Πατέρες της Εκκλησίας
Ο Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος γράφει στη «Κλίμακα»:
«Η υπομονή είναι η μητέρα της παρηγορίας και καρπός της ταπεινώσεως.»
Δεν υπάρχει πνευματική πρόοδος χωρίς επιμονή.
Ο Μέγας Βασίλειος διδάσκει:
«Δεν στεφανώνεται εκείνος που αρχίζει με ενθουσιασμό, αλλά εκείνος που υπομένει μέχρι τέλους.»
Η αρχή είναι εύκολη.
Η συνέχεια είναι η αρετή.
Ο Άγιος Ισαάκ ο Σύρος γράφει:
«Μικρός κόπος που γίνεται καθημερινά είναι ανώτερος από μεγάλα κατορθώματα που γίνονται σπάνια.»
Πόσο θυμίζει αυτό τη χελώνα!
Μικρά βήματα.
Κάθε ημέρα.
Χωρίς διακοπή.
Ο Άγιος Εφραίμ ο Σύρος συμπληρώνει:
«Η ταπείνωση τρέχει χωρίς θόρυβο και φθάνει πρώτη ενώπιον του Θεού.»
Πατερικός Λόγος
• Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, PG 62, 203
«Οὐχ ἡ ἀρχὴ μόνον, ἀλλὰ τὸ τέλος τῶν κατορθωμάτων στεφανοῖ.»
• Μέγας Βασίλειος, PG 31, 917
«Διὰ τῆς συνεχούς ἀσκήσεως αἱ ἀρεταὶ τελειοῦνται.»
• Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος, PG 88, 1117
«Ἡ ὑπομονὴ βία φύσεως ἐστίν.»
Πνευματικοί Μαργαρίτες
«Ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος οὗτος σωθήσεται.»(Ματθ. 24,13)
«Ἐν τῇ ὑπομονῇ ὑμῶν κτήσασθε τὰς ψυχὰς ὑμῶν.»(Λουκ. 21,19)
«Μὴ ἐγκακῶμεν καλὸν ποιοῦντες· καιρῷ γὰρ ἰδίῳ θερίσομεν.»(Γαλ. 6,9)
Ο μύθος σήμερα
Ζούμε σε μια εποχή που όλα πρέπει να γίνονται γρήγορα.
Θέλουμε άμεσα αποτελέσματα, άμεση επιτυχία, άμεση αναγνώριση.
Όμως οι πιο σπουδαίες κατακτήσεις απαιτούν χρόνο.
Ένας καλός επιστήμονας χρειάζεται χρόνια μελέτης.
Ένας ευτυχισμένος γάμος οικοδομείται με καθημερινή αγάπη.
Η πίστη καλλιεργείται με συνεχή προσευχή.
Κανένα μεγάλο έργο δεν γεννήθηκε από βιασύνη.
Η χελώνα μάς θυμίζει ότι κάθε μικρό, πιστό βήμα έχει αξία.
Ένα μήνυμα ιδιαίτερα για τους Μεσσήνιους της Διασποράς
Οι παππούδες και οι γιαγιάδες μας που έφθασαν στην Αμερική δεν έγιναν επιτυχημένοι μέσα σε μία ημέρα. Εργάστηκαν ακούραστα, με πίστη, επιμονή και υπομονή. Έχτισαν οικογένειες, κοινότητες, ενορίες και συλλόγους, χωρίς θόρυβο αλλά με σταθερότητα.
Η πορεία τους θυμίζει τη χελώνα του Αισώπου: όχι εντυπωσιακή στην αρχή, αλλά νικηφόρα στο τέλος. Είναι ένα πολύτιμο παράδειγμα για τις νεότερες γενιές, που καλούνται να συνεχίσουν αυτόν τον αγώνα με τις ίδιες αρετές.
Επίλογος
Ο λαγός είχε τα χαρίσματα.
Η χελώνα είχε τον χαρακτήρα.
Και τελικά ο χαρακτήρας αποδείχθηκε ισχυρότερος από το φυσικό χάρισμα.
Ο Χριστός δεν μας ζητά να είμαστε οι γρηγορότεροι ούτε οι πιο εντυπωσιακοί. Μας ζητά να είμαστε πιστοί, σταθεροί και ταπεινοί μέχρι τέλους.
Όπως διδάσκει ο Αίσωπος και επιβεβαιώνει η Πατερική σοφία, η αληθινή νίκη δεν ανήκει σε εκείνον που ξεκινά με θόρυβο, αλλά σε εκείνον που, με τη χάρη του Θεού, συνεχίζει τον αγώνα του χωρίς να αποκάμει.
Η σοφία του Αισώπου συναντά το φως του Ευαγγελίου.
Εκεί όπου η Ελληνική παιδεία συνομιλεί με την Ορθόδοξη παράδοση, γεννιούνται διαχρονικά διδάγματα για κάθε εποχή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου