Φωτογραφίες: Τζαβάρα Αγγελική στο FB
Στα 2.407 μέτρα, στην κορυφή του Προφήτη Ηλία, εκεί όπου ο Ταΰγετος στεφανώνει τη Μεσσηνία, ο ΕΟΣ Καλαμάτας έγραψε ακόμη μία ξεχωριστή σελίδα στην ιστορία της ορειβατικής του δράσης.
Με τόλμη, αντοχή, υπομονή και πίστη, η δραστήρια ορειβατική ομάδα του Συλλόγου πήρε τον ανηφορικό δρόμο για την ψηλότερη κορυφή του Ταϋγέτου και έφτασε στην περίφημη Πυραμίδα, ένα από τα πιο εντυπωσιακά και αινιγματικά φυσικά δημιουργήματα της Ελληνικής γης.
Εκεί, πάνω από τα 2.400 μέτρα, οι άνθρωποι του ΕΟΣ Καλαμάτας δεν αντίκρισαν μόνο ένα μεγαλειώδες ορεινό τοπίο. Έζησαν την ξεχωριστή συγκίνηση της προσέγγισης στο πέτρινο ξωκκλήσι του Προφήτη Ηλία, που στέκει λιτό και αγέρωχο στην κορυφή, φτιαγμένο από τις ίδιες τις πέτρες του βουνού, ανθεκτικό στους ανέμους και στα χιόνια του Χειμώνα, στις 29 Αυγούστου 2026.
Από το καταφύγιο προς την «Αθάνατη Ράχη»
Η ανάβαση προς την κορυφή είναι μια πραγματική δοκιμασία αντοχής.
Η κλασική διαδρομή ξεκινά από την Πηγή Μαγγανιάρη, περίπου στα 980 μέτρα, και οδηγεί μέσα από το δάσος προς το Καταφύγιο του ΕΟΣ Σπάρτης στη θέση Βαρβάρα, σε υψόμετρο 1.550 μέτρων. Εκεί, το δασωμένο τοπίο σταδιακά δίνει τη θέση του στην αλπική ζώνη του Ταϋγέτου.
Το καταφύγιο αποτελεί σημαντικό σταθμό για τους ορειβάτες. Διαθέτει χωρητικότητα 24 ατόμων, κουκέτες, κουζίνα, θέρμανση και ηλεκτροδότηση από φωτοβολταϊκά, ενώ διαθέτει και τρεχούμενο νερό. Η διαμονή γίνεται κατόπιν συνεννόησης και κράτησης.
Από εκεί και πάνω αρχίζει το πιο απαιτητικό τμήμα της πορείας. Οι ορειβάτες αφήνουν πίσω τους την προστασία του δάσους και εισέρχονται στο γυμνό, πετρώδες ανάγλυφο του βουνού. Ακολουθούν η απότομη ανηφόρα στο «Ανάθεμα», οι «Λάκκες» και οι «Πόρτες», μέχρι την τελική πορεία προς την «Αθάνατη Ράχη» και την κορυφή.
Πρόκειται για μια απαιτητική διαδρομή, με συνολικό πήγαινε-έλα περίπου 15 χιλιομέτρων και υψομετρική διαφορά που προσεγγίζει τα 1.500 μέτρα. Το τμήμα από το καταφύγιο μέχρι την κορυφή απαιτεί ιδιαίτερη αντοχή, καθώς χαρακτηρίζεται από απότομες κλίσεις, πετρώδες έδαφος και σάρες.
Και όσο τα βήματα λιγοστεύουν, τόσο μεγαλώνει ο ορίζοντας.
Η απαιτητική διαδρομή και το καταφύγιο του ΕΟΣ Καλαμάτας
Η κα Αγγελική Τζαβάρα επεφύλαξε για τους αναγνώστες μας ευχάριστη έκπληξη, λέγοντας τα εξής:
Εμείς πήγαμε από το δάσος της Βασιλικής που είναι ακόμα πιο απαιτητικό. Ξεκινήσαμε από το καταφύγιο που φτιάχνουμε!
Την κάθε εξόρμηση την αναλαμβάνει αυτός που είναι πιο ειδικός. Ένας από τους πιο δυνατούς ορειβάτες είναι ο κ. Γιώργος Κλείδωνας, ο οποίος ήταν αρχηγός μας στη συγκεκριμένη ορειβασία.
Στην ερώτηση πού ακριβώς είναι το καταφύγιο και σε τι στάδιο βρίσκεται, μοιράστηκε μαζί τα ακόλουθα:
Φτιάχνουμε δικό μας καταφύγιο στην περιοχή του Αγίου Δημητρίου στα 1500 υψ. και κατά τα δικά μας δεδομένα θα είναι κόσμημα.Είναι πέτρινο και θα μπορεί να φιλοξενήσει 45-50 άτομα. Ευελπιστούμε πως τέτοιο καιρό του χρόνου θα είναι έτοιμο. Βασιζόμαστε και σε χορηγίες.
Η Πυραμίδα και ο Μεσσηνιακός Κόλπος
Κάπου εκεί, στην κορυφή, συμβαίνει κάτι που κάνει τον Ταΰγετο μοναδικό.
Η γεωμετρική μορφή της κορυφής δημιουργεί κατά την ανατολή ένα από τα πιο εντυπωσιακά οπτικά φαινόμενα του βουνού: η χαρακτηριστική τριγωνική σκιά της Πυραμίδας απλώνεται προς τα δυτικά και μοιάζει να ταξιδεύει πάνω από την οροσειρά, μέχρι να συναντήσει τα νερά του Μεσσηνιακού Κόλπου.
Είναι σαν ο ίδιος ο Ταΰγετος να καθρεφτίζει τη μορφή του πάνω στη θάλασσα.
Η Πυραμίδα, λουσμένη στο πρώτο φως της ημέρας, δημιουργεί ένα μοναδικό παιχνίδι φωτός και σκιάς. Η τριγωνική της σκιά μοιάζει να μεγαλώνει πάνω στον ορίζοντα και να βυθίζεται στα νερά του Μεσσηνιακού Κόλπου, χαρίζοντας σε όσους έχουν την τύχη να βρίσκονται εκεί μια εικόνα σχεδόν απόκοσμη.
Και είναι ίσως αυτή ακριβώς η στιγμή που ο ορειβάτης καταλαβαίνει γιατί άξιζε κάθε βήμα της δύσκολης διαδρομής.
Από τον αρχαίο Ήλιο στον Προφήτη Ηλία
Δεν είναι τυχαίο ότι η κορυφή αυτή κουβαλά μια τόσο έντονη σχέση με το φως.
Στην αρχαιότητα ονομαζόταν «Ταλετόν» ή «Ταλητόν» και συνδεόταν με τη λατρεία του Ηλίου. Ο Παυσανίας μάλιστα αναφέρεται σε θυσίες που πραγματοποιούνταν προς τιμήν του φωτόδοτου θεού.
Αιώνες αργότερα, στην ίδια κορυφή, το μικρό πέτρινο εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία συνέχισε με τον δικό του τρόπο αυτή την πανάρχαια σχέση του τόπου με το φως και τον ουρανό. Η επιλογή του Προφήτη Ηλία στις κορυφές των Ελληνικών βουνών συνδέθηκε άλλωστε παραδοσιακά και με τη συμβολική σχέση του ονόματός του με τον Ήλιο.
Έτσι, στην κορυφή του Ταϋγέτου συναντώνται η ιστορία, ο μύθος, η πίστη, η φύση και η σύγχρονη ορειβατική παράδοση.
Η νύμφη της Μεσσηνιακής γης, κα Αγγελικη Τζαβάρα, χαιρετά τον ήλιο
Και μέσα σε αυτό το μοναδικό σκηνικό, η ορειβατική ομάδα του ΕΟΣ Καλαμάτας έζησε τη δική της ξεχωριστή στιγμή.
Η νύμφη της Μεσσηνιακής γης, από τα υψίπεδα του Ταϋγέτου, χαιρέτισε τον ήλιο.
Τον ίδιο ήλιο που άλλοτε λατρεύτηκε στην κορυφή ως θεότητα, τον ίδιο ήλιο που σήμερα φωτίζει τις πέτρες του Προφήτη Ηλία, τα βουνά, τις πλαγιές και τον απέραντο Μεσσηνιακό Κόλπο.
Και σαν να μην έφτανε το φως του ουρανού, η εικόνα αυτή ανέβασε τη θερμοκρασία στις καρδιές όλων εκείνων που συμμετείχαν στην ορειβατική εξόρμηση.
Η Αγγελική Τζαβάρα και οι εικόνες της κορυφής
Ψυχή του Συλλόγου και της ορειβατικής ομάδας, η ταμίας του Διοικητικού Συμβουλίου, κα Αγγελική Τζαβάρα, κατέγραψε με τον φωτογραφικό της φακό μοναδικές εικόνες από αυτή την ξεχωριστή εμπειρία.
Φωτογραφίες που δεν είναι απλώς αναμνήσεις μιας ορειβατικής διαδρομής.
Είναι εικόνες που αποτυπώνουν την προσπάθεια, την αγωνία, τη χαρά της κορυφής, το πέτρινο ξωκκλήσι, το μεγαλείο του Ταϋγέτου και εκείνη τη μαγική στιγμή που το βουνό συναντά τη θάλασσα μέσα από το παιχνίδι της σκιάς και του φωτός.
Μια κορυφή που κερδήθηκε με την ψυχή
Η κατάκτηση της Πυραμίδας του Ταϋγέτου δεν είναι απλώς μια ακόμη ορειβατική επιτυχία.
Είναι μια εμπειρία που απαιτεί τόλμη, αντοχή, υπομονή, πίστη και σωστή προετοιμασία. Και όταν όλα αυτά συνδυάζονται με την εμπειρία της ορειβασίας και τη συντροφικότητα μιας δεμένης ομάδας, τότε το αποτέλεσμα γίνεται πραγματικά θαυμάσιο.
Θερμά συγχαρητήρια στον ΕΟΣ Καλαμάτας και σε όλα τα μέλη της ορειβατικής ομάδας για αυτή τη σπουδαία προσπάθεια.
Γιατί υπάρχουν κορυφές που κατακτώνται με τα πόδια.
Και υπάρχουν κορυφές που, όταν τις κατακτήσεις, μένουν για πάντα μέσα στην καρδιά σου.
Ο Ταΰγετος είναι μία από αυτές.
Και από τα 2.407 μέτρα του Προφήτη Ηλία, η Μεσσηνία μοιάζει ακόμη πιο όμορφη, ακόμη πιο μεγάλη, ακόμη πιο δική μας.
Εκεί ψηλά, όπου η Πυραμίδα ρίχνει τη σκιά της στον Μεσσηνιακό Κόλπο και ο άνθρωπος, για λίγο, αισθάνεται πως αγγίζει τον ουρανό.
Θερμές ευχαριστίες στην κα Αγγελική Τζαβάρα για την ενημέρωση και το ανεκτίμητο φωτογραφικό υλικό.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου